Dziergam bo lubię...

2012-02-05T13:09:00.007+01:00

Szybko minął tydzień byczenia się w domu z chorą dzieciną. Jutro powrót do rzeczywistości.
Przez ten mijający tydzień, głównie czytałam, ale też machałam szydełkiem...
Zrobiłam komplecik, o taki:

i kilka broszek:

Oprócz tego bardzo, ale to bardzo chciałam nauczyć się robić na 4 drutach, żeby móc zrobić dziecku rękawice. Dla mnie zamarzyły się ciepłe getry (mam tu na myśli takie podkolanówki bez stóp).
Ale nie podołałam. plątały się te druty nieziemsko, ciągle jeden chciał wypadać (a nawet raz wypadł), odpuściłam. Na razie. Mam zamiar zrobić drugie podejście... kiedyś w bliżej nie określonej przyszłości. Może jakichś filmików na "jutubie" się naogladam, to mnie oświeci, jak te druty poskromić:)

Pozdrawiam Was cieplutko w to niedzielne zimne popołudnie....

2012-01-31T20:34:00.000+01:00

Jakoś ostatnio niemoc "twórcza" mnie ogarnęła.

W tym tygodniu trochę próbuję coś plątać pomiędzy mierzeniem temperatury, podawaniem syropów i inhalowaniem. Jednym słowem dziecko chore, matka na zwolnieniu...

Wczoraj zrobiłam sobie etui na komóreczkę, bo niedawno zmieniłam telefon i stary futerał nie pasował rozmiarem.

Mój telefon ma teraz ciepło i jest zabezpieczony przed odrapaniami, powstającymi wskutek walania się po torebce:)

******************

I jeszcze koniecznie chciałam się pochwalić opaską, którą zrobiłąm na drutach jeszcze przed świętami. Wiem, że to nic wielkiego, i w sumie nie ma się czym chwalić ale dla mnie zrobienie tych brzegów i to dodawanie i odejmowanie oczek to był prawdziwy hardcore robótkowy:)

Opaska powstałą dzięki Zuli, która w tym wpisie zamieściłą bardzo dokładny opis co i jak trzeba zrobić, żeby wszystko wyszło jak trzeba.

Opaska nie chciała się ładnie sfotografować "na leżąco" dlatego moja córcia występuje tu jako modelka, chociaż opaska jest moja.

Fajnie się ją robi i fajnie się układa na głowie, dlatego planuję zrobić taką Asi na wiosnę w jakimś weselszym kolorze...

Pozdrawiam

wylosowałam

2012-01-28T17:27:00.014+01:00

Komentarz pod moim rozdawajkowym postem zostawiło 39 dziewczyn ( jolajka, co tam za późno, nie bądźmy drobiazgowi:)

z liczb od 1-39 komputer wylosował:

26 komentarz zostawiła awona_73

Proszę prześlij mi na meila swój adres do wysyłki paczuszki. Postaram się wysłać ją jak najszybciej...

Bardzo dziękuję wszystkim za udział w mojej zabawie.

Pozdrawiam serdecznie

Rozdaję życząc DOBREGO ROKU !

2012-01-01T14:36:00.005+01:00

Dziękuję za życzenia świąteczne.
Święta upłyneły przyjemnie i szybko, pozostawiając po sobie miłe wspomnienia i 2 kg na +.

A ja z okazji rozpoczęcia Nowego Roku zapraszam do zabawy:

Paczuszka zawiera m.in:

oraz jakieś przydasie i drobiazg wykonany przeze mnie.

Zasady proste i ogólnie znane:

1. Pozostawić komentarz z chęcią udziału w losowaniu włóczek
2. Podlinkować tę informację u siebie na blogu.

Wpisywać się można do 27 stycznia, a losowanie przeprowadzę w sobotę 28 stycznia.

Zapraszam.

***************************

W pierwszym dniu Nowego Roku życzę wszystkim by był on (nie tylko pierwszy dzień ale cały rok) spokojny i pełen pozytywnych emocji...

DOBREGO ROKU

Radosnych Świąt...

2011-12-23T14:08:00.000+01:00

Żebyśmy w te Święta

mówili mniej niż zazwyczaj,

za to bradziej do sensu.

Żebyśmy dużo czytali,

ale tym razem ze zrozumieniem.

Używali myślenia,

choć ze zdrowym umiarem.

Żebyśmy mieli ciche, mądre refleksje,

a nie bezczelnie i głupio pokrzykiwali.

I niechaj te Świeta trwają w naszych sercach przez cały rok...

Życzę wszystkim mnie odwiedzającym

Zdrowych, pogodnych, dobrych i rodzinnych Świąt...

Beata

uffff, wyrobiłam się z prezentem dla Teściowej...

2011-12-22T08:30:00.001+01:00

Przedwczoraj skończyłam, wczoraj obfociłam, dziś się chwalę...

Chusta - abrazo szydełkowe.
Prezent "podchoinkowy" dla mojej Najfajniejszej w Świecie Teściowej :)

Trochę się martwię, że może się nie spodobać, ale tłumaczę sobie, że przecież robiłam specjalnie dla niej, z myślą o niej, włożyłam w tę pracę serce i poświęciłam więcej czasu niż wejście do supermarketu i zakup kolejnej nie do końca trafionej rzeczy...

Zużyłam ok. 2,5 motka Tygryska. Robiłam szydełkiem nr 4.

Planuję zrobić taka chustę też dla siebie, bo robi się bardzo fajnie.

Pomysł ściągnęłam stąd. Również schematy znalazłam w albumie Bean.

*****************

Święta już tuż, tuż...

Ja mam fajnie, bo zarówno Wigilię jak i oba dni Świat spędzam "po ludziach" .

Planuję tylko zrobić jedno danie wigilijne, (miał być karp w galarecie, jak w zeszłym roku, ale Teściowa wyszukała jakiś cudny nowy przepis na karpia i chce sama go wypróbować, więc będę musiała wymyślić coś innego), dwa ciasta i sałatkę, co by nie jechać z pustymi rękami.

Od jutra po pracy zabieram się za robotę. Również jutro wieczorem będziemy ubierać choinkę...

Nasze "wnętrza wysprzątane", w sobotę trochę ogarnę i przystroję wnętrze mieszkanka i jesteśmy gotowi na świętowanie...

Mam zamiar jeszcze tu zajrzeć przed świętami z życzeniami, tymczasem uciekam, bo w pracy jestem:)

2011-12-11T08:52:00.000+01:00

Nie wiem, co ja sobie wyobrażam ale zamiast zajmować się tym, czym powinnam, czyli przygotowywaniem toreb na prezenty i samych prezentów, ja sobie "pierdułki" szyję:

Tildową króliczkę uszyłam, żeby sobie udowodnić, że dam radę. Doskonała nie jest ,ale poradziłam. Fajnie się szyło, bo korzystałam z tego kursiku, a w nim wszystko jak krowie na miedzy jasno wyłożone.

Oczywiście ubrany szydełkowo:)

Jamnik powstał na wyraźne życzenie mojej córki.
Wymiękałam szyjąc go w piątek wieczorem, bo jeszcze nie zdążyłam go skroić, a już moja dziewczynka co chwilę pytała: już mamo?, już gotowy?, zaraz uszyjesz? i tak w nieskończoność...

no, i nie udało mi się go skończyć. Robiłam to wczoraj z samego rana. Córka, jeszcze w piżamie, postanowiłą mi pomóc:

Wykrój jamnika stąd.

*************************

A chusta, która ma być prezentem dla Teściowej pokrywa sie powoli kurzem. Jeszcze narazie sie nią nie zajmę, bo Synek zamówił węża, więc kolejne szycie "na zamówienie" mnie czeka... W ogóle mam trochę z nią problem, bo mogę ja robić tylko wtedy, gdy dzieci już śpią. Chusta jest prezentem "od Mikołaja". Nie chcę żeby moje maluchy prezent mikołajowy swojej babci, który przecież położył pod choinką Św. Mikołaj, skojarzyły z tym, co ich mama skrzętnie dziergała przez ostatnie tygodnie. Chyba nie będę umiała w tej sytuacji odpowiedzieć na ich pytania, które nasuwają się same:) No, chyba, że pomocnikiem Św. Mikołaja się przedtem okrzyknę:)

Na razie jest ok. 1/3 całości:

Ściskam ...

Dobrej niedzieli życzę...

chusta z końcówek

2011-12-05T08:20:00.000+01:00

skończyłam chustę z końcówek włóczki ...

Chustę zrobiłam ze starej niebieskiej włóczki, której nie starczyłoby na nic samodzielnego, oraz bawełny, która została mi z tego topika. Pomysł i wzór kwadratu stąd.
Robótka bardzo łatwa, szybka i przyjemna.

Zrobiłam też trochę śnieżynek:

oraz inne ozdóbki:

A od dzisiaj mam zamiar zabrać się za przygotowywanie prezentów. Chce uszyć woreczki do ich zapakowania, oraz planują zrobić Teściowej szydełkową chustę.
Wprawdzie czasu jeszcze sporo, ale zanim się obejrzę będzie Wigilia więc powoli już trzeba zaczynać "działania prezentowe", co by wszystko na ostatnią chwilę nie zostało (jak to zwykle u mnie bywa)...

*******************

Na naszym mini wieńcu adwentowym zapłonęła wczoraj kolejna świeczka:

Pozdrawiam serdecznie życząc udanego tygodnia...

szyjątka...

2011-11-26T15:00:00.006+01:00

Ostatnio szyję, szyję i ...szyję.

Próbowałam przerobić za małą koszulę męża na tunikę dla mnie-poległam na przyszywaniu rękawów, bo musiałam odpruć, żeby wszystko zwęzić (mój Mąż rozm. 2XL, ja L). Nie zamierzam się poddać, zrobię kolejne podejście, bo uparłam się, że chcę mieć tę tunikę i już (skoro już pocięłam nową koszulę).

Przerobiłam sukienkę mojej Mamusi, żeby byłą dobra dla mnie, tu roboty było bardzo mało, bo tylko skracanie. W sukience Mama chodziła będąc w moim wieku. Myślę, że będzie jej miło, gdy włożę ją na święta, gdy pojedziemy do moich Rodziców.

Ostatnie 2 wieczory spędziłam na szyciu zabawek i wykrajaniu serduszek.

Wojtek zamówił dinozaura:

Pomysł znalazłam tu, a wykrój tu.

W tle widać moje wypociny dekupażowe. Może kiedyś poświecę im osobny wątek, chociaż trochę się przed tym wzdragam bo są one mocno niedoskonałe...

Asia rybkę:

Rybka wg własnego pomysłu

A tutaj nowa rybka w naszym akwarium (też jeszcze stosunkowo nowym, bo mamy je od ok. 2 miesięcy)

Tymczasem... Lecę robić wieniec adwentowy, póki moje dzieciory nie połamią świeczek.

Pozdrawiam Was serdecznie, życząc udanej niedzieli

drugie życie Rossy...

2011-11-04T18:36:00.003+01:00

Z tego sweterka, którego nigdy nie założyłam, powstał beret.

Taki beret:

Robiłam podwójną nitką, co było nie lada wyczynem, biorąc pod uwagę fakt, że nitka jest wielobarwna, melanżowa. Co jakiś czas musiałam trochę podciągać jedną nitkę. Druty 4,5.

Pomysł stąd. Mój beret od 22 rzędu robiony jest inaczej. Po prosty spuszczałam oczka. Nie załapałam, o co chodzi w opisie. Patrzyłam, patrzyłam, po 100kroć czytałam opis i nic. Ale i tak nie zamierzam pruć, zostanie jak jest, jak kiedyś skumam, o co chodzi to zrobię drugi taki berecik:)
Zostało jeszcze bardzo dużo włóczki więc chyba sobie coś dorobię, może szalik albo rękawiczki, jeszcze nie wiem.

*****************

Jakiś czas temu zrobiłam sobie szydełkową torbę na niteczki i aktualną robótkę, co by się z nią przemieszczać między pokojami - mam aż dwa (pokoje znaczy):).

Taką oto:

Zmykam.

Na imprezę. Syn mnie zaprosił:)

Pozdrawiam Was serdecznie, życząc kolorowego łikendu.

warkocze...

2011-10-28T14:10:00.002+02:00

uparłam się... już dawno, ale dopiero teraz zabrałam się za to "na poważnie" .

Wspominałam już nieraz, że jestem tępak drutowy i zazdroszczę wszystkim którzy biegle władają drutami:)

no więc tak, oczka lewe prawe umiem robić od zawsze...

warkocz umiem robić od zeszłego tygodnia... Uczyłam się stąd

Ucząc się wymęczyłam powyższą opaskę, która nie ma żadnej "wartości użytkowej" (za to ma nieskończenie wiele błędów), bo zwija się okropnie, nie wiem czemu, bo nawet po zrobieniu ją namoczyłam i upięłam igiełkami jak serwetkę szydełkową, ale po zdjęciu szpileczek natychmiast się zwinęła z powrotem....

Jak już tak opanowałam te warkocze to postanowiłam zrobić kolejny krok, jednocześnie unikając problemu zwijania się:

i tak powstała czapa dla mojego Córciola. Robiłam całkiem "na czuja". Opanowanie równomiernego spuszczania oczek trochę mi zajęło, ale poradziłam.

Dalej drutkuję.
Wczoraj skończyłam beret dla siebie, który po oderwaniu ostatniej nitki bardziej wyglądał jak czapka, ale namoczyłam rozciągnęłam na talerzu i przybrał kształt bardziej beretopodobny. Jak wyschnie to na pewno się pochwalę.

********************

Dziewczyny, bardzo dziękuję za podpowiedzenie mi o tych oczkach przekręconych. Świetnie się ten sposób sprawdza i dzięki temu mogłam zrobić wspomniany wyżej beret.

Ogromną prośbę mam. Mogłybyście mi poradzić jak zrobić brzegi np. opaski, żeby się nie zwijały. Ja robię tak, że ostatnie oczko przerabiam tak jak wychodzi ze wzoru, a później pierwsze, czyli to które w poprzednim rzędzie było ostatnie zdejmuję na prawy drut bez przerabiania. Moja Mama zawsze tak robiła i ja znam tylko taki sposób robienia brzegów. Coś tam próbowałam czarować z opisów znalezionych w sieci ale wtedy nie wychodził mi na brzegu taki ładny równy łańcuszek.

Będę wdzięczna za sugestie i podpowiedzi.

Pozdrawiam jesiennie

2011-10-16T19:12:00.000+02:00

Zrobiłam swoim Dzieciorkom czapeczki na drutach. LUBIĘ robić na drutach... Nie myślałam, że kiedykolwiek to powiem, ale naprawdę robiło mi się bardzo przyjemnie. Zaczęłam nawet robić baktus Wojtkowi i nawet fajnie mi ten ścieg francuski wychodził, ale się okazało, że nijak nie potrafię dodać oczek, żeby nie było dziury. I wymiękłam i zamiast baktusa zrobiłam szalik na szydełku.

************************

Pamiętacie?

Ja pamiętam. Z każdą odwróconą stroną coraz więcej rzeczy mi się przypomina i kojarzy, choć ja uczyłam się w I kl. z innej książki. Elementarz był jednak w moim domu bo mam trzech starszych braci...

Wojtkowi bardzo podobają się czytanki z Elementarza. Czytamy je co dzień zamiast bajek przed snem.

W ogóle to jest niesamowite, jak dzieciom w tym wieku się chce uczyć i poznawać. Pani w przedszkolu chwaląc Wojtka za umiejętności zapytała mnie czy dużo się z Wojtkiem uczymy w domu. A my wcale się nie uczymy w sensie dosłownej nauki. Za to dużo czytamy, czytając literujemy, składamy sylaby, bawimy się w różne zabawy typu "co się zaczyna na literkę...?", opowiadam jakie numery składają się na nr strony oraz odpowiadam na tysiące różnych pytań.

Niesamowite jest to, w że oczach naszych dzieci jesteśmy "alfą i omegą", wydaje im się, że wiemy wszystko, że znamy odpowiedź na każde pytanie... Aż mi czasem głupio jak nie umiem czegoś wyjaśnić, żeby to było w miarę dostępne dla 5-latka.

*****************

Dziękuję za odwiedziny i komentarze. Fajnie, że jeszcze do mnie

zaglądacie, choć ja sama dość rzadko tu bywam.

Pozdrawiam serdecznie

Kwadraty i inne figury...

2011-09-14T08:44:00.000+02:00

Oto skończone niedawno ponczo i czapucha mojej Córci:

Fotki wykonane podczas sobotniego pobytu u moich Rodziców

Z kwadratami jeszcze nie skończyłam; w niedalekiej przyszłości pochwalę się jaśkami w "kwadratowych" poszewkach:)

A niżej trochę szczegółów ponczowo-czapkowych:

*********************

Co do tych innych, tytułowych, figur - mój dom zasypany jest papierowymi tworami, samolotami i innymi figurami. Ostatnim naszym odkryciem jest origami. Składanie papieru strasznie spodobało się moim dzieciom. Zajmują się tym w każdej wolnej chwili od soboty i, o dziwo, jeszcze im się nie znudziło. Bardzo mnie to cieszy, bo ja też wolę składać z nimi papier, niż np. grać w Piotrusia.

Pozdrawiam Was słonecznie dziękując za odwiedziny i komentarze...

Ślę buziole:)

zwisy nałóżkowe kociakokształtne:)

2011-09-08T16:43:00.000+02:00

o matko, ależ tytuł wymodziłam... wybaczcie, nie mogłam się powstrzymać; tak mi się podoba ta idiotyczna kombinacja dziwnych skojarzeń i wyrazów:)

Uszyłam kociaki.

Takie oto:

W sieci znane, jako kociaki naklamkowe. Idąc tym tokiem rozumowania moje są nałóżkowe (albo naszczebelkowe):

Oczywiście dwa, bo jak to u mnie zwykle bywa, wszystko produkuję w parze.

Jakiś czas temu powstały też dwa jaśki:

Całkiem nie zaplanowanie różowy wyszedł "do kompletu" z kociakiem:

Następny wpis będzie na pewno szydełkowy, bo mam do pokazania, to co powstało z kwadratów.

Tymczasem pozdrawiam serdecznie

zwierzaki...

2011-08-24T08:05:00.001+02:00

Pierwszy tydzień pobytu dzieci u mojej Mamy był dla mnie dziwnym czasem. Przez pierwsze dni nie bardzo mogłam się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Nigdy przedtem nie rozstawałam się z dziećmi na tak długo. Dotąd najdłużej to było jak szliśmy z mężem na wesele i zostawiliśmy dzieciole u Teściowej na ok. 1 dobę:)

Z braki koncepcji, co począć z taka ilością wolnego czasu powstawały m.in. takie drobiazgi dla dzieci:

Teraz walczę z kwadracikami. Miałam kończyć sweter dla Asi, ale z braku modelki do przymiarek musiałam to odłożyć w czasie.

Pozdrawiam słonecznie !

(u nas dzisiaj piękny dzień się zapowiada)

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
Dziewczyny, coś się "porobiło", że nie mogę dodawać komantarzy na Waszych blogach.
Wyświetla mi się taki komunikat: Twoje obecne konto nie ma uprawnień do wyświetlania tej strony, no, jak żesz do diaska nie ma uprawnień jak jestem normalnie zalogowana i np. juz sprawdziłam i na swoim blogu nie mam problemów ze wstawieniem komentarza.
Nie wiecie o co chodzi ?

już chcę wracać...

2011-08-21T20:00:00.003+02:00

Zdecydowanie już chcę wracać do pisania bloga. Mogę sobie wtedy dać ujście swoim tęsknotom, poprzez chociażby publikację fotek mojego ukochanego Miejsca Na Ziemi, które niestety, nie jest miejscem mojej codzienności...

W tym roku wakacje są fantastyczne, głównie z powodu moich wyjazdów do Rodziców. Jeżdżę do nich co piątek i co niedziela. Wprawdzie na kilka godzin ale wracam jak jakaś "pozytywnie nawiedzona", pełna dobrych myśli, emocji i uczuć...

*****************

Powiem tak: dla mnie życie bez internetu jest bardzo trudne, chyba... yyyyy... nie możliwe ! a wyrzekanie się go, gdy jest w zasięgu ręki, to wyrafinowana tortura, samoumartwianie...

Nie zaglądałam do neta przez 3! dni... Potem zaczęłam sobie różne usprawiedliwienia wymyślać, że niby przepis sprawdzić, schemat przedrukować, czy recenzję poczytać... i tak tylko przy okazji podglądałam, co tam u blogowych znajomych i... nie znajomych słychać..., ale "oficjalnie" to ja wcale internetu nie nadużywałam - ja? przenigdy !

Szybko stwierdziłam, że takie oszukiwanie samej siebie jest dużo gorsze niż uczciwe przyznanie się, że ja po prostu bardzo lubię "siedzieć w necie"...

Przemyślałam sprawę jeszcze raz i doszłam do wielce odkrywczego wniosku, że wszystko jest dla ludzi, byle z umiarem:)

Ale od blogowania zrobiłam sobie wakacje. Pomyślałam, że wrócę, jak zatęsknię za tą moją "przestrzenią"... i zatęskniłam, i wracam...

*******************

Jak już wspomniałam lato upływa mi bardzo fajnie i można by rzec beztrosko. Pomimo brzydaśnej pogody i kilku trudnych spraw, o których chyba już nie umiem nie myśleć, nie tracę dobrego samopoczucia:

* pierwszy raz odkąd wyjeżdżamy na urlop (czyli dobre 10 lat) nie mieliśmy słonecznej pogody (w dniu wyjazdu do domu było piękne słońce - chlapanie w morzu: zaliczone). Byliśmy nad Bałtykiem i nieźle się nagimnastykowaliśmy z mężulem, żeby zapewnić dzieciom choć trochę atrakcji:

* od początku sierpnia moje dzieciory są u Babci (znaczy się mojej Mamuni) - 1,5 godz. drogi autem od domu. Przywożę je co tydzień w piątek po pracy i odwożę w niedzielę po południu.

A w tygodniu "wyjechali na wakacje wszyscy nasi podopieczni":)

Po pracy pełny relaks... robótki.... książki... nicnierobienie...

*zrobiliśmy w tym czasie malowanie pokoju, co zaskutkowało wielkim sprzątaniem szaf i pozbyciem się połowy niepotrzebnych rzeczy.

ufff, od razu mi lżej... jakby mi 10 kg ubyło:)

***************

Lato wciąż trwa ale u mnie już jesienne robótki się zaczęły:

Obecnie mam kilka rzeczy "na wykończeniu".

Pierwszy chyba skończę Asi swetrzysko, bo bardzo jestem ciekawa efektu:

To szare coś w rogu to bolerko z krótkim rękawem, którego żywot był bardzo krótki, bo jeszcze przed odcięciem ostatniej nitki zapadła decyzja, że pruję. Jakoś brzydko się układał, choć wzór bardzo fajny i chyba od nowa zacznę unikając pewnych błędów.

**********************

Ślę uściski...

* nie wiedzieć czemu mój Synuś widzi we mnie niebieskooką blond piękność:)

przerwa...

2011-06-09T08:40:00.002+02:00

można by powiedzieć wakacyjna...

Robię sobie przerwę od internetu, a w tej sytuacji również od bloga... Zapędziłam się w ślepy zaułek, straciłam trzeźwość myślenia i zatraciłam poczucie rzeczy ważnych i mniej ważnych... Internet zdominował każdą wolną chwilę, jaką z trudem sobie gospodaruję... Przeglądam, czytam, z zapałem klikam na kolejne i kolejne linki i strony, zapalam się do czegoś, za chwile do czegoś innego... Czyste szaleństwo... Nie chcę tak...

Nie żegnam się z Wami bo wiem, że wrócę, wrócę na pewno. Jak tylko odzyskam zdrowe spojrzenie i rozumne podejście do sprawy...

zatem do zobaczenia/poczytania...

Mama, Mamusia, Mamunia, Maminka...

2011-05-26T19:12:00.001+02:00

Moją Mamunię kocham miłością ogromną...

Jest w moim życiu "stałym punktem", zawsze wiem, że mogę na nią liczyć, wygadać się, poskarżyć, ponarzekać, pocieszyć, powiedzieć co mi leży na wątrobie, poradzić... Nie, nie zawsze się z nią zgadzam, może nawet częściej nie niż tak...

Długo by opisywać wszystkie wydarzenia, które złożyły się na to, że jest teraz, tak jak jest... a jest wspaniale...

moja Mamusia ponad 30 lat temu ... ten słodki bobasek to ja:)

******************

W przedszkolu była oczywiście impreza i występ. Wojtek spisał się super...

Zostałam obdarowana kwiatuszkiem od Asi i laurką od Wojcia:

Cudnie jest być mamą...

********************

Wszystkim Mamom, w dniu ich Święta,

życzę dużo, dużo miłości

i ogromnych pokładów cierpliwości w wychowywaniu i

kształtowaniu swoich dzieci...

motyl...

2011-05-21T16:10:00.000+02:00

nie to, żebym się jakoś tak powabnie i lekko, jak motyl czuła:), ale jakoś tak mi się poniższe wdzianko kojarzy.

Część szydełkową robiło się bardzo fajnie, choć jak się już wzorek ananasowy skończył to nieco monotonnie, ale drutowa część to, jak dla mnie był "hardcor". Prułam i prułam, przykładałam, przeliczałam, a i tak nie byłam w stanie określić, czy będzie dobrze.

Ale się zaparłam, że skończę i jest. Zużyłam niecałe 3 moteczki sonaty, robiąc szydełkiem 3 i jakimiś drutami, których rozmiaru nie umiem określić, bo nie są oznaczone, ale "na oko" wydawały się odpowiednie;)

Poniżej oryginał:

Schemat znalazłam w albumie bean, który jest niezmiennym i niewyczerpanym źródłem moich inspiracji...

*********************

Maj okazał się całkiem fajnym miesiącem, choć ogromnie się go obawiałam ze względu na fakt, że właśnie w teraz mój Tata miał wszystkie możliwe kontrole lekarskie. Wszystkie już za nim. I jestem przeszczęśliwa, bo, jak na razie, wyniki o.k. Wiem, że Tato jest "bombą" która w każdej chwili może wybuchnąć, ale jakby się tak bardziej zastanowić, to każdy z nas jest taką bombą. Przecież nie znamy dnia ani godziny, co się kiedy może zdarzyć...Nie zamierzam martwić się na przyszłość, zamierzam się cieszyć, że teraz wszystko dobrze...

Maj jest również czasem I Komunii Świętych. My w zeszłą niedzielę byliśmy u chrześnicy mego Mężusia, a jutro idziemy do mojej bratanicy. Nie wiem, jak kogo ale mnie ogromnie wzrusza widok tych dzieciaczków takich "białych", i te wianuszki...

W nadchodzącym tygodniu w przedszkolu jest Dzień Rodzica. Martwię się występem mego Wojtka bo on bardzo nieśmiały jest i łatwo się peszy. Rety, jaka ja jestem panikująca matka... i do tego strasznie się rozpisałam:)

Kończę i zmykam prasować, bo ogromna sterta prania na mnie łypie...

Pozdrawiam

2011-05-16T20:10:00.001+02:00

Na takim polu zrywałyśmy z moją Mamusią łebki mleczy. Ogrom tego jest u Rodziców na podwórku oraz w całej okolicy, wystarczy przyklęknąć i można rwać do woli, a my chodziłyśmy po całym polu, że niby szukając najpiękniejszych, najokazalszych egzemplarzy...zupełnie jak w życiu, szukamy ciągle nie wiadomo czego, gdzieś nie wiadomo gdzie, nie dostrzegając tego, co jest blisko, tuż obok...

Z mleczy powstał pyszny miodek. Robiłam pierwszy raz i jak będę miała możliwość to zrobię jeszcze jedną porcję, bo miodek jest naprawdę dobry. Dzisiaj zajadałam z twarożkiem swojskim mojej Mamusi.

Pyyycha !

*******************

Widoczny na fotce u góry słup w paski, to słup graniczny na granicy z Białorusią. Zdjęcie robiłam krok za podwórkiem moich Rodziców. Zagranica na wyciągnięcie ręki... dosłownie:)

**************

Z nagłej potrzeby powstała taka oto czapeczka. Bardzo szybka i łatwa w robocie

Kolor jak na pierwszej fotce.

Włóczka kalinka - podwójna nitka, szydełko 4

********************

Uściski...

Joanna, Joasia, Joanka, Asia, Asiula, Asiutek, Aś...

2011-05-13T20:04:00.002+02:00

Moja Dziecinaka... Przyszła na świat 3 lata temu. Wczoraj miała urodzinki... .

... a 3 lata temu było tak:

Nawet teraz, jak patrzę na tę fotkę to nie mogę uwierzyć, że moja Asia kiedyś taka mała była...

Ehhh, jak ten czas zasuwa...

Poniżej zdjęcie z tamtego okresu, które jest jednym z moich ulubionych:

Słodki moment mojego wytchnienia:) Wcale nie spędzony przy szydełku... Wtedy jeszcze nie znałam szydełka...

W takich chwilach zwykle nadrabiałam zaległości domowe i czytałam książki...

*********************

Pozdrawiam Was Kobietki...

i bardzo dziękuję za komentarze i odwiedziny

uczę się szyć...

2011-05-08T13:56:00.001+02:00

Niedawno kupiłam maszynę do szycia. Zabierałam się za to jakieś pół roku, niestety wydatek to duży i ciągle odkładałam sprawę na później... Z pomocą przyszedł mi ... urząd skarbowy i fakt, że mam dwie pociechy. Dzięki zwrotowi "na dzieci" udało mi się uczknąć parę złociszków.

Nie pochwalę się samą maszyną bo nie ma czym. Kupiłam sprzęt z najniższej półki, na którym uczestnicy forów internetowych nie zostawiają suchej nitki. Ja wiem jedno, albo taka, albo żadna... Mam nadzieję, że mój egzemplarz okaże się wyjątkiem potwierdzającym regułę:)

Pochwalę się za to, co uszyłam w ramach prób:
Podpatrzyłam tutaj

Ten ślimaczek w paski jest Wojtka i nazywa się Kuba, a drugi to Gabrysia i należy do Asi. Asia aż piszczała gdy jej szyłam tego ślimaka. Wszędzie go ze sobą ciąga, oczywiście z nim śpi i jutro (dzień z zabawką) planuje zabrać go do żłobka.

Maszyna zamarzyła mi się głównie ze względu na drobne przeróbki, które lubię robić, ale dotąd musiałam czekać z nimi do czasu aż wybiorę się do Mamy, która ma maszynę odkąd pamiętam, albo robiłam ręcznie...

Jednak jak zobaczyłam ile radości sprawia moim dzieciom podglądanie jak powstaje jakaś ich nowa zabawka, to myślę, że może czasem coś im uszyję. Może kiedyś dojrzeję do tildowych lal...

*****************

Robótka szydełkowa skończona, zostało tylko wszyć guziki i można się chwalić:)

Dziś wreszcie śliczna pogoda, po ostatnich dniach, kiedy musiałam z balkonu na noc zabierać skrzynkę z aksamitkami, żeby nie pomarzły, to już bardzo się chce ciepełka i słoneczka...

************

Pozdrawiam życząc miłej niedzieli

"Jam zwyciężył świat"

2011-04-20T10:01:00.000+02:00

www.sluzebniczki.pl/index.php?id=5&idp=1&idpp=4&story_id=187

Ciszy i zadumy podczas przeżywania Triduum Paschalnego

oraz wielkiej i prawdziwej radości

ze Zmartwychwstania Chrystusa,

a także spokoju i miło spędzonego czasu z najbliższymi...

życzę Wam, Kochani, Wesołych Świąt...

Beata

**************

Zachodzę w głowę, jak w dostępny sposób wytłumaczyć niespełna 5-letniemu dziecku tajemnicę i istotę nadchodzących dni. Odpuściłabym to sobie jeszcze ale po wielu pytaniach dotyczących palm i Niedzieli Palmowej, na pewno nie uda mi się uniknąć kolejnych... A po tym, jak moje dziecko stwierdziło w niedzielę, że ludzie witali Jezusa palmami kokosowymi i bananowymi, żeby ...miał On co jeść, to aż się boję co może mu przyjść do głowy...

uściski...

gdzie mieszka miłość ?

2011-04-18T12:07:00.001+02:00

ja wiem...

w nas samych...

Chcąc jakoś zagospodarować część lnianej tkaniny, którą ostatnio przywiozłam od mojej Mamusi (wyciągnęła ją z czeluści starej szafy) powstała taka oto makatka. Nie wiem w sumie czy można toto nazwać makatką ale jakoś przecież trzeba;) Wiem, że sama w sobie jest z lekka kiczowata ale bardzo zależało mi na tym, żeby jakoś w przystępnej formie "podać" choć kawałeczek tej lnianej tkaniny. Bo nie jest to zwykły kawałek lnu, oj nie.

Ziarna owego lnu moja śp. Babcia sama wysiała na polu, własnoręcznie później go wyrwała, słała jego "słomę" na polu, zbierała, tarła, trzepała, czesała i robiła te wszystkie czynności, które się wówczas robiło żeby obrobić len. Następnie własnoręcznie go uprzędła na kołowrotku, po czym z powstałej nici utkała tkaninę, która stanowiła część posagu mojej Mamy.

Wiem, że to tylko kawałek szmaty ale ile w niej ludzkiej pracy i poświęcenia...

Makatkę mam zamiar powiesić w przedpokoju, tylko jeszcze nie wiem, czy oprawie ją w jakąś ramę, czy pozostawię w takim "surowym" stanie jak jest teraz.

***************

Wczoraj przeżywaliśmy Palmową Niedzielę. U nas w tym roku palmy były dwie i coś czuję, że chyba będę musiała dwa koszyczki na święconkę szykować, bo się moje Szkrabole nie dogadają...

****************

W sobotę na blogu u eve jank zobaczyłam takiego oto ptasiorka. Nie wiem, co on w sobie ma ale jest absolutnie fantastyczny. No, po prostu, musiałam tez takiego mieć...

Na pewno powstanie jeszcze drugi, bo u mnie wszystkie twory zabawkopodobne muszą być w parach.

W sobotę podczas pobytu na placu zabaw powstał "szkielet" wianuszka. Zrobiłam go z gałązek wierzbowych; nawet nie wiedziałam, że są takie gibkie. Miał być okrąg ale jakoś nie chciał się uformować, więc powstało jajo:

Dzisiaj będę wić kolejny wianuszek, z bukszpanu. Koleżanka z pracy mi przyniosła całkiem sporą ilość gałązek...

*************

Ślę uściski...

2011-04-09T17:07:00.001+02:00

Jakiś czas temu odkryłam szydełkowe kołnierzyki. Poczyniłam sobie wtedy taki, potem jeszcze jeden, którym się nie chwaliłam, a ostatnio w tzw. międzyczasie powstał kolejny.

Serwetkę też robiłam jako odskocznie od większej robótki, którą teraz dziergolę

a oto i zajawka rzeczonej:

*********************

U nas wieje od kilku dni i to naprawdę konkretnie, ale wiosnę czuć wszędzie. Nie zdawałam sobie sprawy, że tak mnie jej nadejście ucieszy, doda optymizmu i energii, chyba działam na baterie słoneczne, a może to perspektywa zbliżających się świąt, bo aż mnie nosi żeby coś robić, wymyślać, zmieniać...

Nawet zbieg smutnych rocznic (dzisiaj mija kolejna rocznica tragicznej śmierci mojej bardzo bliskiej licealnej przyjaciółki, współlokatorki; jutro, to wszyscy wiemy...), nawet choroba Taty, "wisząca" nad moją Rodziną i rzucająca cień na wszystkie nasze sukcesy i radości, nawet coraz to dziwaczniejsze, wiecznie nawracające infekcje mojego Synka, nie wybiją mnie z tego toru pozytywnego myślenia...

******************

Babeczki, bardzo mi się przyjemnie czyta Wasze komentarze, dziękuję Wam za nie i piszcie, piszcie coraz więcej:) Cieszę się , że spodobała się Wam moja bluzeczka z ananasowym karczkiem. Wiem, że większość z Was już ją sobie poczyniła. W jednym z komentarzy padło pytanie o wzór. Ja robiłam wg tego, ogólniedostępnego w sieci schematu

posiłkując się trochę osinką

Do bluzeczki dorobiłam kwiatek. Jest na gumce i robi za ozdobę do włosów...

*******************

Ściskam...

Beata

ananaski...

2011-03-30T19:53:00.000+02:00

Ostatnio powstała taka oto bluzeczka z ananasowym karczkiem. Doprawdy, zadziwiam sie dlaczego dopiero teraz. Fajnie i szybko się ją robi i można nosić przez okrągły rok. Dzisiaj w wersji"na zimniejsze dni":

Zużyłam 2 motki Medusy, która nie bardzo mi przypadła do gustu, bo ogromnie się rozwarstwiała. Wiem, że to po części moja wina, bo zaczęłam robić za cienkim szydełkiem i później jak musiałam je jeszcze zmniejszyć, żeby nieco staliować bluzeczkę, to już naprawdę nieproporcjonalnie cienkie to szydełko było, jak na taką grubość włóczki. Robiłam szydełkiem 3,5; 3 i 2,5

******************
Zamówiłam sobie dzisiaj dwie nowe włóczki i cieszę się jak dziecko, bo już bardzo, bardzo dawno nie kupiłam sobie żadnej nowej włóczki stawiając sobie za punkt honoru pozbycie się zapasów. Słabo to wyszło, ale usprawiedliwiłam sama przed sobą te zakupy włóczkowe, że niby lato idzie, a ja nic bawełnianego w swoich zasobach nie mam.
Kolejna zaplanowana przeze mnie robótka też będzie z motywem ananasa. No, chyba, że coś innego w między czasie mi w oko wpadnie...

*****************

Fantastyczna wiosna za oknem...
W tym roku nadejście wiosny cieszy mnie jakoś bardziej niż zwykle. Może to dlatego, że zima wyjątkowo męcząca dla mnie była i jakaś taka wyjątkowo "bogata" w różne "niefajne" sytuacje...

*****************

Idę dzieci z wanny wyciągać, bo całkiem się pomarszczą;)

Pozdrawiam Was cieplutko i wiosennie

DOBRANOC !

pokraczny schemat mojej sowy...

2011-03-27T14:28:00.001+02:00

Witajcie,
Ogromnie dziękuję za liczne "pochwalne" komentarze pod poprzednim wpisem. Bardzo mi jest miło...

Zarówno w komentarzach, jak i meilowo zwrócono się do mnie z prośbą o schemat melanżowej sówki z poprzedniego wpisu. Jak wspominałam w notce, robiłam ją z "głowy",niemniej postanowiłam zrobić kolejną rozpisując jednocześnie schemat. Jak to zwykle się zdarza, ta sówka nieco różni się od poprzedniej ale w końcowym rozrachunku jest prawie identyczna:)

Przy okazji potwierdziło się coś co wiem od dawna: wiedzę jako taką to ja może i mam, parę rzeczy umiem zrobić nawet nieźle, na kilku rzeczach trochę się znam ale żeby to jakoś sensownie komuś przekazać... oj bieda... (jak z przygotowywaniem koleżanek do egzaminu z matematyki...)

To najbardziej pokraczny schemat, jaki w życiu widziałam, ale, uwierzcie, starałam się:). To wszystko na co mnie stać. Jak coś niejasne - pytajcie, jak będę umiała, to wyjaśnię:)

Wg powyższego schematu, przy założeniu, że włóczka to kordonek, a szydełko ma grubość 1,6 wychodzi taka oto ptaszyna:

(swoje sówki dodatkowo obrobiłam dookoła półsłupkami)

********************

Papapapapa

Udanej niedzieli życzę

2011-03-23T18:09:00.002+01:00

Dziewczyny, bardzo dziękuję za te wszystkie miłe słowa, które popłynęły do mnie w komentarzach pod poprzednim wpisem... Moje "blogowo-szydełkowe ego" zostało miło połechtane:)

Ostatnio powstaje wiele drobiazgów. Jakoś fajnie mi się robi rzeczy z szybkim efektem końcowym, jak np. poniższe sówki-wisiorki.

Robiłam je bez żadnego schematu, a ich ostateczny ich wygląd był dla mnie wielką niewiadomą...
Oczywiście przed przystąpieniem do dziergania napatrzyłam się na wiele różnych sów i sówek.

Szarą robiłam, jako pierwszą więc wyszła nieco niezgrabnie (moja córka stwierdziła, że to jest ...misio) i chyba nawet cokolwiek ...straszno - przez te wyłupiaste czarne oczy:)

Melanżową sówkę wyposażyłam w patyk, ale to tak raczej na potrzeby zdjęcia.

Jedną zrobiłam z Virginii, a drugą z kordonka w ramach wyrabiania końcówek nici.

Zrobiłam też kilka podstawek pod kubeczki, które w ostateczności znalazły miejsce na parapecie w kuchni, jako serwetki pod małe doniczki z fiołkami.

******************

Chcę podziękować Eli za przyznanie mi wyróżnień . Elu, to prawdziwy zaszczyt otrzymać wyróżnienia od tak utalentowanej osóbki, jak Ty. DZIĘKUJĘ.
Nie przekazuję ich dalej bo zdecydowana większość blogów ich nie przyjmuje, a te które sobie tego nie zastrzegły już zostały wyróżnione.

*****************

U mnie w domu jedno wielkie chorowanie tylko co wróciłam ze zwolnienia, (cały miniony tydzień siedziałam z gorączkującymi dziećmi w domu), a już jutro znowu nie idę do pracy bo Asia ma "sraczkówkę" , czyli grypę jelitową, czy już sama nie wiem jak to się nazywa (w każdym razie bardzo przykra przypadłość)... ale to w sumie nawet trochę mi pasuje bo ja bujam się od soboty z zapaleniem zatok, więc trochę się może podkuruję w domu...

Pozdrawiam wiosennie...

Żyję i bywam, choć jakoś nie mogłam się zebrać, żeby powołać do życia nowy wpis...

2011-03-14T16:39:00.000+01:00

W zasadzie wszystko, co chciałam napisać jest już w tytule...

Co za dziwne czasy nastały.
Lubię gadać (nie mylić z narzekać)... Potrafię snuć całe długie i bezpłodne wywody na całkiem nieistotne tematy, opowiadać bez końca o swoich tęsknotach, wspominać, rozpamiętywać każdy szczegół jakiegoś wydarzenia, planować, analizować rozkładać przeszłość i przyszłość na czynniki pierwsze...

Aż nagle coś się zmienia - ktoś bliski stoi jedną nogą po Drugiej-Lepszej-Stronie - niespodziewanie, nagle, gwałtownie, rujnując wszystkie plany i rozważania na temat przyszłości, wiosny, wakacji, planów urlopowych, letniej garderoby, zakupów itp...

Jeden telefon powoduje, że słowa grzęzną w gardle... Wszystko przestaje się liczyć, myśli krążą tylko wokół jednej sprawy...i ta bezsilność ...

I nagle człowiek zdaje sobie sprawę z kruchości swoich planów i zbędności słów...

Dzięki Bogu, wszystko skończyło się dobrze... i ja powoli wracam do "normalnego" życia... i niestety również do tego wszystkiego, co w zderzeniu z dramatem, jaki się wydarzył wydawało się błahe i płytkie...
Ehhh, słaby jest człowiek, słaby...

**************

Już od dawna zastanawiam się nad zamknięciem bloga, bo jednak wpisy raz w miesiącu, to trochę za mało, żeby blog żył...

Postanowiłam, że podejmę próbę jego reaktywacji, jak teraz się nie uda, to odpuszczę.

A póki co pochwalę się swoją nową-starą lampką, która zawdzięcza swoje drugie życie nowemu abażurowi, który jej sprezentowałam:

Przedtem była takim "golaskiem":

Niedługo po jej zakupieniu połamał się badziewnie zrobiony abażur. Ale była mi "niezbędnie niezbędna" więc jej używałam udając, że nic jej nie brakuje.

Abażur zrobiłam z kordonka i usztywniłam na cukier (4 łyżki cukru na 4 łyżki wody)

........................

Już czuć wiosnę:

Pozdrawiam serdecznie

szalik i szaliczek...

2011-02-05T11:07:00.006+01:00

Moja aktywność na blogu jest ostatnio znikoma. Sama nie wiem z czego to wynika, może trochę z próby realizacji niezobowiązującego postanowienia okołonoworocznego, że ograniczę nieco internet, którego zalet (internetu, nie postanowienia) jest nieskończenie wiele, ale ma też niestety jedną ogromną wadę - jest nieziemskim złodziejem czasu...

Poniższy szalik noszę już od dłuższego czasu ale jakoś nie było okazji się pochwalić:

(jakiś dziwnie żółty wyszedł na fotkach, w rzeczywistości jest śnieżnobiały)

Kolejny szalik (jeśli można to tak nazwać) skończyłam dosłownie wczoraj.
Jest to raczej taki ozdobnik, nie pełniący absolutnie żadnej funkcji grzewczej:)

Zabrałam się za niego, gdy zobaczyłam to i tę panią.

**************************

Na koniec, coś co rozśmiesz mnie ilekroć to sobie przypomnę:

Leżymy z córeczką na łóżku, ona głaszcze mnie po brzuchu,

ja: Joasia, a wiesz, że ty kiedyś siedziałaś u mamy w brzuszku?

ona: tak...

ja: ... i wiesz, tam było ci cieplutko i bardzo przyjemnie, pamiętasz?

ona: yhmmmm

(moja córka pamięta nawet wakacje w Egipcie, choć żadne z nas nie było nigdy dalej niż w Tatrach słowackich)

W tym momencie mój mąż odrywa się od swojej czynności i pyta:

Asia, a jak ty z tego mamy brzucha wylazłaś?

Asia: yyyy, eeee ...po dlabinie...

*****************

życzę wszystkim udanego łikendu

pozdrawiam

motylek...

2011-01-14T10:58:00.001+01:00

Trwający tydzień jest tygodniem bali karnawałowych w "placówkach" moich dzieci. Wojtek niestety nie skorzystał, choć już dawno cieszył się na rolę kowboja. W sobotę dostał wysokiej gorączki i w poniedziałek byliśmy u lekarza zamiast na balu...

Joasia natomiast wczoraj miała bal...

Już dawno kupiłam jej skrzydełka w których chętnie "fruwała" po domu. Nie było wątpliwości, że Joasia przebierze się za motylka, chociaż muszę przyznać, że większość dziewczynek w Asi grupie była księżniczkami.

W ostatniej chwili wymyśliłam, ze zrobię jej spódniczkę na tiulu...

a oto mój motylek:

Dopełniłyśmy całości motylkami na włoskach i motylkową broszką...

Spódniczkę zrobiłam z virginii, szydełkiem nr 2,5, korzystałam z tego schematu. Pod spodem podszyta jest spódniczka z trzech warstw tiulu wyciętych w ząbki i obrobionych szydełkiem.

Ostatnio mocno się rozleniwiłam robótkowo , jakoś nie mam "weny"...

***************

Zima mocno daje mi się we znaki... w zeszłym tygodniu miałam stłuczkę, wpadłam w poślizg i wjechałam pani jadącej przede mną w zderzak, w sumie wielkich szkód nie narobiłam ale przypłaciłam to wszystko ogromnych stresem i, niestety, mandatem...

Teraz boję się jeździć, bo chociaż to nie jest moja pierwsza kolizja drogowa, to jednak sprawcą byłam pierwszy raz...

aby do wiosny...

Pozdrawiam Was cieplutko

Misz-masz "staroroczny" i życzenia noworoczne...

2010-12-31T08:41:00.000+01:00

Na początku dziękuję za liczne życzenia świąteczne. Bardzo miło jest je czytać - zresztą same wiecie...

Dzisiaj ostatni dzień roku. Dla mnie dzień, jak co dzień - no, może tym różniący się od innych piątków, że na obiad będzie gęś, a nie ryba:)

Chcę pochwalić się swoim nowym kołnierzykiem, który poczyniłam tuż przed Świętami aby "ugrzecznić" swoją kreację:)

Robiłam białą Maxi korzystając ze schematu znanej powszechnie sukienki .

Kołnierzyk jest rzeczą o tyle fajną, że mały i niepozorny, a zupełnie odmienia wygląd sukienki. Na pewno zrobię sobie jeszcze jeden... Tym bardziej, że gdy już mój był gotowy, odkryłam, że są w sieci schematy konkretnie na kołnierzyki...

*******************

...i jeszcze fotki moich choinek:

...i bukiecik, na który pomysł podpatrzyłam u alex. Na fotce wygląda trochę jakby był zrobiony z błyszczącej folii spożywczej, ale to jesienne listki popsikane srebrnym lakierem:)

*******************

Wiele z Was końcówkę roku spędzi na balach i imprezach, wielu tak jak ja zostanie w domu.

Wszystkim życzę udanego wieczoru - spędźmy go tak jak lubimy...

Jutro na naszych ścianach i biurkach pojawią się nowe kalendarze...

Kochane, życzę Wam i sobie zresztą też, dużo miłości,

dużo zwykłej ludzkiej życzliwości,

niech Nas otaczają sami dobrzy, szczerzy i oddani przyjaciele,

Umiejmy dopatrywać się dobra we wszystkim, co się wokół dzieje

i jeszcze zdrowia życzę, dużo zdrowia dla Was i członków

Waszych Rodzin...

(dla mnie w tej chwili, ze względu na chorobę Taty, zdrowie to najbardziej pożądany "towar")

Wszystkiego Dobrego w Nowym Roku

Beata

...

2010-12-23T10:41:00.004+01:00

Życzę Wam, Kochani,

dużo wiary, nadziei i miłości,
własnego skrawka nieba,
zadumy nad płomieniem świecy,
filiżanki dobrej, pachnącej kawy,
piękna poezji, muzyki,
pogodnych i ciepłych Świat,
odpoczynku, zwolnienia oddechu,
nabrania dystansu do tego co wokół,
chwil roziskrzonych kolędą,
śmiechem i wspomnieniami.

Beata

kartki...

2010-12-20T19:56:00.000+01:00

Znów mam przerwę od pracy. Tym razem Joasia ma ospę. W zeszłym tygodniu siedział z nią Mąż, od wczoraj ja. Kilka ostatnich dni (a raczej nocy) spędziłam na lekturze książek Szymona Hołowni. Strasznie się wciągnęłam.

Polecam wszystkim, którzy szukają odpowiedzi na trudne pytania dotyczące wiary i Kościoła katolickiego. "Bóg życie i twórczość" dosłownie połknęłam, a wczoraj złamałam swoją żelazną zasadę nie robienia zakupów w niedzielę i udałam się do hipermarketu w celu zakupienia kolejnej pozycji "Tabletki z krzyżykiem". Już wiem, że na tym się nie skończy.

Ale miało być o kartkach.

W tym roku powstały takie:

Zrobiłam też kilka kolejnych ozdóbek. Miałam w planie jeszcze bombki ze sznurka, ale chyba już odpuszczę, bo mi się zwyczajnie nie chce...

U mnie Święta jak zwykle poza domem, tzn. Wigilię spędzamy u Teściów, a I Dzień Świąt u moich Rodziców. Dzięki temu mam komfortową sytuację jeśli chodzi o przygotowania, są praktycznie żadne. Robię tylko 2 ciasta i 2 sałatki. W tym roku postanowiłam zrobić też karpia w galarecie. Jest to danie, które zawsze jadało się na Wigilię w moim domu rodzinnym, natomiast w domu mojego Męża zawsze jest karp smażony, więc chciałabym zanieść trochę mojej tradycji do nich:)

Jakie to szczęście, że mój Małżonek jest wędkarzem i nie muszę się martwić o to jak tego biedaka (znaczy karpia, nie męża) uśmiercić:)

******************

Pozdrawiam cieplutko...

jeszcze się odezwę do Świąt

2010-12-05T12:28:00.000+01:00

dzisiaj pochwalę się moim pierwszym w życiu obrazkiem wykonanym haftem krzyżykowym. Nie wiem, co mnie naszło. Zawsze zarzekałam się, że krzyżyki to nie dla mnie, żem niecierpliwa, niedokładna,...ślepa:) Chociaż muszę przyznać, że akurat ta ostatnia "przypadłość" bardzo mi utrudnia doskonalenie się w tej technice. Bardzo szybko zaczynają boleć mnie oczy i obraz się rozmywa...

A oto i rzeczony:

Urzekł mnie swoją prostotą, no i jest bardzo łatwy do wykonania, bo nie trzeba kombinować z kolorami...

Mam świadomość jego niedoskonałości; w paru miejscach trochę pomyliłam wzór, a aureolki zrobiłam z za grubej nici przez co trochę marszczą kanwę, ale chciałam żeby były błyszczące...

Na pewno będę sobie jeszcze krzyżykować w wolnych chwilach. Nie myślę o wyszywaniu skomlikowanych 100-kolorowych pejzaży czy obrazów, ale jakieś drobne hafciki z pewnością jeszcze poczynię...

*********************

Wczorajszy wieczór spędziliśmy na "pierniczeniu". Moje dzieci uwielbiają "pomagać" mi przy pieczeniu ciasteczek, pierniczków czy innych tego typu rzeczy, które trzeba wałkować i odciskać foremki...

Robiłam z przepisu podanego na tym blogu. Wyszły przepyszne i pachnące

*******************

Cieszę się, ze spodobała się Wam moja choineczka z poprzedniego wpisu. Dziękuję za pochwały i, jak zwykle, pozdrawiam cieplutko...

spokojnej niedzieli...

Trochę ozdóbek i kolejny... beret

2010-12-02T15:39:00.001+01:00

Jak pisałam poprzednio poczyniłam trochę ozdóbek świątecznych, co by nie ściągać tego na ostatnią chwilę, jak to u mnie zwykle bywa. Chociaż z tym odkładaniem, to jeszcze "nic straconego" bo część śnieżynek leży gotowa i czeka na krochmalenie. Znając siebie pewnie dzień przed Wigilią się za to zabiorę...

Dzisiaj pokażę, to co jest gotowe do powieszenia - szydełkowa choineczka na ścianę do pokoiku dzieciaczkowego

Zrobiona z bawełny, która została mi po tej sukience. Wykończona falbankami z Malwy. Efekt końcowy całkiem pozytywnie mnie zaskoczył, zwłaszcza, gdy dodałam ozdoby. Takie:

lub takie:

*****************

Poczyniłam też kolejny beret, tzn. kolejny w ogóle bo w tym sezonie pierwszy i mam nadzieję ostatni.

Moje "zamiłowanie" do robienia czapek i beretów wynika stąd, że wciąż poszukuję idealnego nakrycia głowy. Najnowsza moja robótka, niestety, również nim nie jest, ale zawsze to jakaś kolorystyczna odmiana więc na pewno beret będzie noszony:

Robiłam z podwójnej Malwy, szydełkiem 4.

********************

Mam teraz sporo czasu na swoje robótki, bo nie chodzę do pracy. Mój Wojtek ma ospę więc siedzę z nim na zwolnieniu.

Jestem już po krzyżykowym debiucie. Muszę przyznać, że haft jest niezwykle wciągającym zajęciem.

Powyższy hafcik będzie częścią kartki świątecznej.

Jest on moim drugim "dziełem" krzyżykowym. Pierwszy obrazek pokażę w kolejnym wpisie, gdy spiorę z niego te ołówkowe krateczki.

***************************

Nawiązując do mojego poprzedniego wpisu: bardzo dziękuję za pochwały mojego komina, szczerze mówiąc mnie też się podoba:)

Co do kalendarza adwentowego - do poprzedniego roku nic nie wiedziałam na temat tego zwyczaju. W ubiegłym roku przeczytałam o nim na forum wielodzietni.pl. Pomysł bardzo mi się spodobał ale wtedy moje dzieci były jeszcze za małe na taką zabawę (szczerze powiedziawszy, to jeszcze są za małe). Postanowiłam wtedy, że w przyszłym roku zrobię taki kalendarz. Tak też się stało. Zupełnie nie zastanawiałam się nad tym, czy to zwyczaj polski, czy niemiecki. To jest dla mnie całkiem bez znaczenia, chodziło mi o samą jego istotę, czyli ukazanie oczekiwania na coś ważnego... odliczania kolejnych dni dzielących nas od ważnego wydarzenia...

Oczywiście nie mam złudzeń, że moje maluchy rozumieją, to co próbuję im tłumaczyć, gdy co dzień wyciągają ze skarpety jakieś drobne łakocie, ale czym skorupka za młodu...:)

Pozdrawiam Was cieplutko w to mroźne popołudnie...

2010-11-28T08:21:00.002+01:00

Obecnie wolny czas wypełnia mi głównie dzierganie ozdóbek świątecznych i przyglądanie się obrazkom haftowanym krzyżykiem:). Poświęcę im następny post - znaczy tym ozdóbkom.

A dzisiaj kolejny komin... Skończony jakiś czas temu; również, jak poprzedni, mocno ażurowy ale grzejący bo wełniany.

Kolor jak na pierwszej fotce. Zrobiony z wełny, którą dostałam od Teściowej, która dostała ją od kogoś, kto rozpruł jakiś stary sweter - więc mocno z odzysku. Kłębek leżał długo w pufie, bo po pierwsze kolor nie bardzo mi podchodził, a po drugie mając świadomość, ze to wełna bałam się, że będzie gryząca...

Ale nie gryzie i nawet kolorek mi się spodobał.

Robiłam wzorem siatkowym i później wplotłam trochę tej białej ozdobnej włóczki, co mam nadzieję, nieco ożywiło całość...

********************

Dziś zaczynamy Adwent - czas radosnego oczekiwania.

W pokoiku u moich malusich wisi już kalendarz adwentowy. Wprawdzie w tym roku postawiłam sobie za punkt honoru wykonanie takowego, ale jakoś zabrakło czasu, chociaż tak szczerze to chyba głównie chęci. Może gdybym wcześniej nie wypatrzyła tego kalendarza, to coś bym sama poczyniła, a tak poszłam na łatwiznę i zakupiłam "gotowca"

Trochę zaprzeczyłam tym kalendarzem samej sobie, bo już od dłuższego czasu próbuję dzieciom wkładać do głów, że to nie Mikołaj jest najważniejszy w święta Bożego Narodzenia, a Adwent to nie jest czas radosnego oczekiwania na Mikołaja, tylko na kogoś zupełnie innego...

Udało mi się trochę z tego wybrnąć czyniąc z Mikołaja tylko wysłannika:)

Kalendarz urzekł mnie "pociesznymi" reniferkami i pięknym haftowanym obrazkiem - po prostu tym, że został wykonany ręcznie...

*******************

W swoim środowisku uchodzę trochę za osobę dziwną właśnie poprzez zamiłowanie do rękodzieła i szydełka. Ostatnio jedna kobietka w pracy pyta mnie, czy to prawda, że te "wszystkie wdzianka" to sama robię, na co odpowiedziałam, że tak, a następnie widząc jej zdziwioną minę dodałam, że każdy robi co lubi, na co ona, że jest niezwykle zapracowana i nie miałaby czasu na takie "rzeczy"... Znaczy ja mam mnóstwo wolnego czasu...?

Jednak ostatnio spotkała mnie też przyjemna sytuacją. Kiedyś jedna z Pań sprzątających u nas w pracy przyniosła do obejrzenia jakieś zdjęcia, były na nich m.in. jej przepiękne obrazy haftowane krzyżykiem i szydełkowe serwetki. Moje "ochy" i "achy" nad ich niesamowitą urodą zapoczątkowały miedzy mną, a tą Panią jakąś dziwną nić porozumienia:).

W zeszłym tygodniu owa Pani przyniosła mi mnóstwo wspaniałych gazetek:

Najstarsza z nich jest z 1992 r.

I to właśnie w tych gazetkach napatrzyłam się i naczytałam o hafcie krzyżykowym...

I postanowiłam spróbować ... ale o tym innym razem...

Pozdrawiam cieplutko,

dziękując za odwiedziny i komentarze

kolorowo...

2010-11-01T14:07:00.001+01:00

Bardzo lubię "Wysokie Obcasy", czytam od dechy do dechy... i oglądam... W jednym z nich na okładce była dziewczyna (swoją drogą, jej historia jest bardzo smutna, ale niezwykle optymistyczna) w kolorowym szydełkowym szaliczku...

Postanowiłam zrobić sobie podobny, stwierdzając przy tym, że to świetny sposób na pozbycie się końcówek włóczek i jednocześnie ożywienie mojego ciemnego płaszcza.

Jak pomyślałam tak zrobiłam:

Może nie jest zbyt elegancki, ale zawsze to jakaś odmiana...

***************

W zeszłą sobotę byłam u Rodziców.

Jak pięknie jest na wsi jesienią...

Z trudem ograniczam się tylko do kilku zdjęć:)

... i mój Bombiś...

******************

Wczoraj odwiedziliśmy groby, a dzisiaj nie ruszamy się z domu. W dzień Wszystkich Świętych zawsze są potwornie zapchane drogi i większość czasu praktycznie spędza się aucie... W tym roku tak fajnie się złożyło, że mieliśmy możliwość tego uniknąć... Pomimo pięknej pogody cały dzień spędziliśmy w domu, bo dzieciaczki coś w nocy zaczęły kaszleć, więc wolę dmuchać na zimne. Dzień i tak mija bardzo kolorowo:

... i niezwykle bałaganiarsko:

********************

Dzisiaj dzień Wszystkich Świętych - dla mnie święto bardzo radosne. W tym dniu dziękuję Bogu za to, że wszyscy moi najbliżsi są tu, przy mnie...

Oczywiście wspominam, tych którzy odeszli...

Zawsze ze łzą w oku przywołuję w pamięci obraz mojej przyjaciółki z liceum i współlokatorki z internatu, która zginęła tragicznie kilka dni przed naszą maturą... Często wyobrażam sobie jak by to było, gdyby była z nami, jak ułożyłoby się jej życie. Przecież miała takie plany. Razem miałyśmy wiele planów...

ehh, życie...

Czy ktoś dotarł do końca posta:)?

Pozdrawiam mocno, mocno....

sukieneczka i inne drobiazgi...

2010-10-29T18:40:00.002+02:00

Jak już wspominałam we wcześniejszym wpisie zrobiłam Joasi sukieneczkę.Pełni funkcję żłobkowego "mundurka"...

Poniżej moje przedszkolaki ok. godz. 6.30.

Ja zaczęłam wstawać tak wcześnie dopiero jak poszłam "na swoje", a one "bidulki"już od najmłodszych lat mają pobudkę przed 6. Strasznie mi szkoda ich budzić. Wojtek praktycznie codziennie marudzi i płacze, że jest śpiący, Joasia wstaje bez problemu, ale zdarza się, że Mąż ubiera ją "na śpiąco"...

ehhh, strasznie mi żal, że muszę tak wcześnie ich zganiać z łóżeczek...

***************

Zrobiłam też kilka par kolczyków:

wszystkie w jednym celu - mają pełnić funkcję fantów na

Andrzejkowym Balu Charytatywnym

Mam nadzieję, że w czas dotarły do celu, bo oczywiście wysyłkę ściągnęłam na ostatnią chwilę...

********************

Teraz mam w planie zabrać się ozdóbki choinkowe, bo jak będę to odkładać, to będzie jak w zeszłym roku:

dzień przed Wigilią w pośpiechu dziergałam śnieżynki

************************

Pozdrawiam Was cieplutko... fajnie, że jesteście...

jesiennie...

2010-10-10T15:42:00.001+02:00

wreszcie jest... piękna, kolorowa i - w miarę ciepła - JESIEŃ...

Tak dzisiaj było w parku. Nie mogliśmy odciągnąć dzieciaczków od tych liści. Cudny jest teraz park.

Przywlekliśmy do domu mnóstwo liści i torbę żołędzi. Z liści przed chwilą skończyłam robić to:

Dawno temu, jak jeszcze sama nie miałam bloga, na blogach zdolnych dziewczyn widziałam takie cuda. Już w zeszłym roku przybierałam się do takiego bukietu, ale jakoś jesień mi przeleciała i nie zdążyłam. Teraz mam. I powiem - nieskromnie - bardzo mi się podoba.

*****************

Dzisiaj swój debiut miał mój nowy komin, nazwany przeze mnie "naszyjnym", bo zabrakło włóczki i jest za krótki co by się omotać całej, razem z głową:)

Komin powstał w ciągu wczorajszego wieczora. Zrobiłam go z tiftika, który pozostał po tym sweterku, szydełkiem nr 9!, same półsłupki.

...a gdybym miała więcej włóczki, to byłoby tak:

i ja bardzo chcę żeby było właśnie tak, gdy nadejdzie sroga zima, i już teraz wiem, że zrobię jeszcze jeden taki komin tylko w normalnym rozmiarze. To jest naprawdę bardzo fajna i praktyczna rzecz. Nie to żebym swój zachwalała, ale chodzi mi ogólnie o kominy i ich zastosowanie:)

*********************

Moja Joasia już się całkowicie zaadoptowała w żłobku. Zostawiam ją uśmiechniętą i odbieram radosną i uśmiechniętą. A Panie mówią, że normalnie jej nie poznają tak się dziewczyna rozkręca... Więc szczęśliwa jestem, że ten ciężki okres już minął, bo naprawdę zaczynałam wymiękać...

Teraz to już tylko staję na głowie, żeby nie chorowały. Ostatnim moim pomysłem, po syropie z czerwonych buraków (przyrządzanie go było zbyt czasochłonne),jest syrop z czosnku, cytryny i miodu, który jest obrzydliwy w smaku ale ja mocno wierzę w jego skuteczność i daję maluchom codziennie wieczorem po łyżeczce, co by były odporne i żadnym choróbskom się nie poddawały:)

*******************

Zrobiłam Joasi szydełkową sukieneczkę, ale o tym w następnym wpisie, bo muszę porobić fotki.

*******************

Pozdrawiam Was cieplutko w to śliczne jesienne popołudnie...

...idę prasować bo góra prania łypie na mnie jednym okiem:)

Losowanie...

2010-10-01T19:10:00.000+02:00

godnie z zapowiedzią, dzisiaj odbyło się losowanie mojej Rozdawajki.

Przeprowadzone zostało po południu, zaraz po powrocie z pracy, przedszkola i żłobka :)

i wszystko stało się jasne...

ale ponieważ Wojtek pozazdrościł siostrze, że mogła losować i też chciał wyciągnąć karteczkę, więc postanowiłam, że przygotuję skromny prezencik jeszcze jednej osobie:

misz-masz Barbary i arsarnem prześlijcie, proszę, swoje adresy abym mogła wysłać wygrane.

Pozwólcie, że paczuszki wyślę w poniedziałek, bo wyjście na pocztę to dla mnie cała wyprawa, a w poniedziałek wyrwę się z pracy:)

Wszystkim, którzy wzięli udział w mojej Rozdawajce i jednocześnie "zareklamowali" mój blog u siebie - BARDZO DZIĘKUJĘ !

2010-09-25T17:32:00.002+02:00

Chorujemy... Wszyscy ale każdy na coś innego... ja funkcjonuję tylko dzięki wewnętrznemu głosowi, który namolnie wciąż twierdzi, że świetnie się czuję:)

Przez wysoką temp. Wojtka mam łikend już od czwartku, co napawa mnie przerażeniem bo mój urlop, w tym roku, ucieka wyjątkowo szybko i nieplanowo...

Trochę coś tam dłubię... głównie drobiazgi, np. poniższą serwetkę:

i kolejną broszkę:

Jak już wspominałam w którymś z poprzednich wpisów, Wojtek zażyczył sobie szydełkową małpkę.

Ostatecznie przekonałam go że zrobię mu misia. I jest, taki oto:

Zrobiłam też wisienkowe kolczyki. Zapatrzyłam się na takie,
a powstały takie:

które po krótkim zastanowienie, gdzie i do czego mogłabym je założyć (doszłam do wniosku, że raczej nigdzie i do niczego), zamieniły się w takie (tzn. jeden kolczyk się zamienił, a drugi chyba będzie broszką do kompletu:

******************

Dziewczyny, Wasze komentarze pod poprzednim wpisem spowodowały, że zamierzam się zawziąć i popróbować swoich sił w drutach... bardzo dziękuję za sugestie z tym związane, no i oczywiście za pochwały mego sweterka...

********************

Przypominam o mojej rozdawajce. Jeszcze jest sporo czasu, zeby sie dopisać do listy...

********************

Pozdrawiam Was bardzo słonecznie...

szczyt moich drutowych umiejętności...

2010-09-11T13:12:00.000+02:00

...to ściągacz. Choć strasznie chciałabym opanować technikę robienia na drutach w wersji nieco rozszerzonej niż ściągacz, to nijak nie potrafię...a coraz częściej dochodzę do wniosku, że drutowe rzeczy są ładniejsze niż szydełkowe (a może tylko tak mi się wydaje bo trawa za miedzą jest bardziej zielona). Zazdroszczę umiejętności tworzenia tych wszystkich pięknych chust, które widzę na blogach, czasami nie mogę wprost uwierzyć, że można takie cuda robić.

Poniższy sweterek powstałby w ciągu 2 wieczorów, gdyby nie fakt, że na jeden rękawek zabrakło włóczki i musiałam czekać na przesyłkę. Jednak połowę tego czasu przeznaczyłam na robienie ściągacza, klnąc przy tym pod nosem niemiłosiernie...

Naprawdę szczerze podziwiam Was Drutujące Dziewczyny, to strasznie trudna sztuka. Po części mam świadomość, że to kwestia wprawy (moja Mama drutowała prawie bezwzrokowo), ale jak tę wprawę nabyć, gdy się do tego dwie lewe ręce ma:)

Więc, wracając do sweterka:

Podpatrzyłam go u Reni i zapałałam chęcią posiadania takowego. Sprawę ułatwił fakt, że Reni umieściła do niego schemat

Mój sweterek jest raczej w wersji bardziej zimowej. Zrobiłam go z tiftika szydełkiem 5 i drutami 4 (takie akurat mam w domu). Zużyłam coś około 2 motków, trudno powiedzieć bo różne kłębuszki wyrabiałam.
Ściągacz na rękawkach jest szydełkowy - nie podołałabym drutowemu...

a gdy powstawał było tak:

***************

Dzięki za odwiedziny i komentarze

Pozdrawiam !

moja radosna rozdawajka:)

2010-09-09T14:15:00.000+02:00

W zabawach blogowych typu Candy raczej udziału nie biorę, głównie dlatego, że żeby brać trzeba też coś dać od siebie, a mnie ciągle jakoś ciężko się zmobilizować żeby cokolwiek u siebie na blogu zorganizować...

tak było do dziś...

bo dziś...... ta daaamm:

Powody powyższego są dwa:

po pierwsze: jestem szczęśliwa i chcę zarażać tą radością życia innych:)

po drugie: nie mam pomysłu, co począć z prezentowaną włóczką:)

Zasady udziału znane i bardzo proste:

1. Należy zostawić komentarz pod tym wpisem z deklaracją udziału w losowaniu,

2. Losowanie przeprowadzę komisyjnie w 3-osobowym składzie:)

1 października br. i od razu podam "zwycięzcę"

3. Będzie mi miło jeśli mnie podlinkujecie na swoim blogu ale nie jest to warunek konieczny.

to tyle - zapraszam do zabawy - mam nadzieję, że będą chętni...

Aha, dodam jeszcze, że w paczuszce oprócz włóczek i kolczyków ze zdjęcia znajdą się jeszcze inne rzeczy, które niechaj do końca pozostaną tajemnicą:)

słodka Kitty

2010-09-07T18:56:00.001+02:00

Wczoraj byłyśmy z Joasią na małych zakupach. W planach było m.in. kupienie poszewek na pościel. Miała być z księżniczką, ale w sklepie okazało się, że moja córeczka zapałała wielką miłością do Kitty. Oczywiście księżniczkę na pościeli zastąpiła Kitty.
A ja, która teraz zajmuję się prawie wyłącznie próbami uszczęśliwienia swojej Córci (co by jej te żłobek wynagrodzić), postanowiłam zrobić jej coś takiego .
I dzisiaj powstało to:

Robiłam z głowy, dlatego jedna nóżka jest trochę grubsza od drugiej. Bardzo pomocny okazał się ten wpis Wiki45a. Dzięki jej opisowi wiedziałam co i jak zrobić, żeby zabawka miała ręce i nogi.

Mojej córeczce ogromnie się podoba, a Wojtek zażyczył sobie szydełkową małpkę:)

*****************

U nas od kilku dni prawie non stop pada. Koszmarna pogoda. Wojtek już smarkaty, po ostatnich zabawach w deszczu, ale ile radochy było...

**********************

Joasia jeszcze płacze w żłobku, gdy ją zostawiam, ale już zaczynam powoli dostrzegać światełko w tunelu...

************************

Sweterek z krótkim rękawem skończony, czeka na sesje:)

*******************

Pozdrawiam Was serdecznie.

Fajnie, że jesteście:)

wpis z lekka "płaczliwy"

2010-09-02T09:37:00.002+02:00

Trochę już wcześniej wspominałam, że Babcia Od Dzieci zrezygnowała z pracy. Zrobiła to z dnia na dzień, bo zmusiła ją do tego bardzo trudna sytuacja rodzinna.

I, niestety ale wraz z odejściem Babci, zakończył się pewien okres w życiu moim i moich dzieci.

Joasia zupełnie niespodziewanie poszła do żłobka, chociaż może nie tak całkiem niespodziewanie, bo od roku była na liście rezerwowej i gdy w maju zadzwoniono do mnie, że od września może zacząć uczęszczać nie umiałam dać jednoznacznej odpowiedzi ale na wszelki wypadek powiedziałam, że zadzwonię gdybyśmy zrezygnowały. I zrezygnowałyśmy, bo jeszcze wtedy Babcia była chętna pracować kolejny rok, jednak nie dodzwoniłam się do żłobka, aby to oznajmić bo najpierw osoba decyzyjna była na urlopie, później, jak się potem okazało, był remont i nie działały telefony... a później stało się u Babci w rodzinie nieszczęście i zmuszona była odejść.

A ja gdyby nie te problemy z telefonami zostałabym z ręką w nocniku... a tak, dziecina moja dzisiaj 2-gi dzień poza domem. I po raz kolejny potwierdziło się coś co wiem od zawsze: nic się nie dzieje bez przyczyny...

Niestety druga strona tej sytuacji jest taka, że Joasia w żłobku okropnie płacze i krzyczy, że chce do domu i do mamy. Wczoraj rano było całkiem znośnie - poszła do salki zupełnie nieświadoma, że co ją czeka, a gdy zorientowała się, że mamy nie ma z nią to płakała praktycznie do mojego przyjścia.

Dzisiaj była na siłę ode mnie odrywana - straszne to musi być przeżycie dla dziecka...

a mnie jest smutno i nie nie mam co ze sobą zrobić (jestem na urlopie, żeby ją wcześniej odbierać), i przyznam się, że trochę "wyrodnie" się czuję, że ją taką płaczącą zostawiam...
nawet dziergać mi się nie chce... Wyobrażacie sobie? nie chce mi się dziergać... aż sama nie mogę w to uwierzyć...

Żeby nie było tak całkiem "płaczliwie" i bezzdjęciowo, wrzucam fotki moich kolczyków, które zrobiłam już jakiś czas temu ale jeszcze się nie chwaliłam:

i "laurka", którą zrobiliśmy z dzieciaczkami dla Babci na pożegnanie...

********************

Kochane, bardzo dziękuję za tak liczne komentarze na temat poncza i jego małej właścicielki.

Bardzo mi jest miło,

...zresztą same wiecie, jak fajnie jest czytać takie komentarze...

********************

Pozdrawiam z deszczowej stolicy Podlasia

2010-08-30T06:35:00.000+02:00

podpatrzyłam u Reni piękną bluzeczkę, którą postanowiłam zrobić w wersji zimowej, jako sweterek z krótkim rękawkiem do noszenia na bluzkę, czy koszulę. Niestety zabrakło mi włóczki, więc pomyślałam, że oczkując na przesyłkę zrobię coś szybkiego.

Powstało takie ponczo:

w sam raz na niedzielne wyjście:

Zużyłam 100 g włóczki będącej połączeniem akrylu i nylonu, oraz śladowe ilości jakiegoś akrylu.
Szydełko 3,5.
Elementy łączone bez odrywania nitki.

Jasnej włóczki zabrakło mi na ostatnie okrążenie, więc poratowałam się końcówką innej o nieco ciemniejszym kolorze. W sumie nawet fajnie to wyszło.

Obie włóczki kupiłam w "ciuchlaku", dlatego nie mogło być mowy o ewentualnym dokupieniu.

Mojej córeczce najbardziej podobają się pomponiki:)

********************

Pozdrawiam...

zabawa blogowa:)

2010-08-28T21:14:00.000+02:00

Zasady:
1.Napisz, kto przyznał Ci tę nagrodę
2.Wymień 10 rzeczy, które lubisz
3.Przyznaj tę nagrodę 10 innym blogerom i poinformuj ich komentarzem

Ad. 1 Udział w zabawie zaproponowała mi Miriana. Dziękuję:)

Ad. 2. Lubię:

- mój dom rodzinny, a w szczególności siedzieć na jego schodach z kubkiem kawy w dłoni,

- przyglądać się na moje śpiące dzieci:)

- być sama w domu - bezcenne są te rzadkie chwile kiedy mąż zabiera gdzieś dzieci i zostaję sama w "cichym" domu

- spotykać się z Przyjaciółką

- robić z moją Mamą drobne przeróbki krawieckie

- oglądać i czytać "Nad Niemniem" - znam na pamięć większość dialogów:)

- oglądać Herkulesa Poirota, szczególnie odcinki z Davidem Suchetem w roli głównej

- wszelkie rękodzieło ale umiem robić tylko na szydełku, co, rzecz jasna uwielbiam...

- czytać blogi robótkowe i "obyczajowe" oraz oglądać albumy na picassie

- piwo z sokiem malinowym- mój mąż uważa, że to "profanacja trunku"

Ufff, koniec ... trochę czasu to zajmuje

Ad. 3. Do zabawy zapraszam:

Zulkę

Agnieszkę

Lucynkę

Ciachoo

Maknetę

Reni

Eve Jank

Bean

Edi-bk

Małego Duszka

a teraz pędzę na Wasze blogi:)

********************

Dziewczyny, pięknie dziękuje za pochwały mojej escady... i w ogóle te wszystkie przemiłe komentarze bardzo poprawiły mi humor:)

moja escada

2010-08-20T16:24:00.000+02:00

dawno gotowa, jeszcze tu nie prezentowana. Taka oto, w zestawieniu z oryginałem :

a do niej kwiatuszek (na weselu miałam we włosach, normalnie wolę jako broszkę) i koraliki, oczywiście wszystko wyrób własny:

**************

Ostatnio życie mi się nieco pokomplikowało - Babcia Od Dzieci zrezygnowała z pracy i Joasię jestem zmuszona puścić do żłobka, przez kilka dni musiałam dojeżdżać do pracy od mojej mamy (70 km w jedną stronę - do pracy na 7.00), mój Tato jest w szpitalu, po operacji.

I chociaż byłam niezwykle zalatana to zatrzymałam się na chwile, przemyślałam to i owo i doszłam do wniosku, że ja jednak SZCZĘŚLIWA JESTEM :) czego i Wam życzę

***************

Dziękuję za odwiedziny i komentarze, jest mi ogromnie miło je czytać

Pozdrawiam serdecznie i życzę przyjemnego łikendu

taki sobie szybki topik z włóczki bawełnianej z lumpeksu

2010-08-13T16:46:00.004+02:00

wszystko o czym będzie we spisie zostało powiedziane w tytule. Taka mało tajemnicza jestem:)

Dość dawno temu zakupiłam w "ciuchlaku" bawełnę w okropnym jak na moje ówczesne upodobania kolorze. Mam taki głupi zwyczaj, że jak włóczka jest w dobrej cenie to ją kupuję z myślą, że choć jest brzydka, to może kiedyś coś z niej "ukręcę". Jakiś czas temu podczas szukania czegoś tam w czeluściach szafy natknęłam się na to:

Kolorek wydał mi się całkiem całkiem. Robiłam, prułam, robiłam i znowu prułam - to z głowy, to ze schematu, ciągle to nie było to.

Aż siłą rozpędu powstał taki oto topik, który pierwotnie miał być tuniką:

jeszcze zbliżenie na wzorek i jedna z moich broszek (satynowo-organtynowa), która pasuje kolorkiem do koralików na sznurku w pasie:

******************

Dziewczyny, wielkie dzięki za słowa zachwytu nad moja chanelką.

Ogromnie się cieszę, że Wam się podoba

Lecę trzeć ziemniaki na placki...

Życzę wszystkim fajnego łikendu

powtarzam się, wiem...

2010-08-09T19:00:00.007+02:00

Sukienkę w stylu chanel pokazywałam już tu. Robiłam ją z myślą o weselu, które mam w najbliższą sobotę. Zaraz po ukończeniu byłam z niej bardzo zadowolona, jednak moje "ciepłe uczucia" co do niej okazały się odwrotnie proporcjonalne do terminu wesela i im był on bliższy tym bardziej sukienka mi się nie podobała. Jakoś źle się w niej czułam. Najpierw ze względu na brak odpowiedniej halki, później jakoś tak ta długość taka nie moja mi się wydawała i w ogóle jakoś "szeroka" się w niej czułam. Obejrzałam mnóstwo zdjęć na Osince i w różnych albumach, gdzie dziewczyny o każdej figurze wyglądały w niej rewelacyjnie, a ja z mojego wyglądu nie byłam zadowolona. Z tego wszystkiego na wesele zrobiłam drugą sukienkę (escada sport) - ale o tym innym razem.
Jednak niedawno przypomniałam sobie o mojej chanelce i pomyślałam, że bez sensu tak trzymać ją w szafie, tym bardziej, że jej kolorek jest boski (to oczywiście moja subiektywna ocena):). W sobotę postanowiłam zrobić z nią porządek, tak żeby nadawała się do wyjścia. Trochę ją skróciłam (nawiasem mówiąc za mocno i musiałam potem znowu dorabiać), dodałam broszkę i organtynowy pasek i jest, taka oto:

Nie wiem czy to coś dało, ale ja lepiej się teraz w niej czuję... chociaż jak tak teraz patrzę na te fotki, to chyba ciut dłuższa byłoby lepiej...

Broszka to połączenie organtyny i trzech szydełkowych kwiatuszków. Ostatnio bardzo lubię broszki.

i jeszcze wariacja z broszką - w roli obróżki:)

*************

Pozdrawiam serdecznie życząc udanego tygodnia...

wpis troche "dzieciowy", a trochę nie:)

2010-08-06T09:15:00.002+02:00

Będąc na wakacjach mieliśmy dużo wolnego czasu, więc wymyśliliśmy z Mężem, że najwyższa pora aby dzieci spały już same w swoich łóżkach. Dotąd synek spał z Mężem, a córcia ze mną albo w swoim łóżeczku. W związku z tym, że mamy małe mieszkanko wymyśliliśmy, że sprezentujemy dzieciaczkom łóżko piętrowe. Naopowiadalismy im jak to będzie fajnie - Wojtek od razu zakomunikował, że on będzie spał na górze - i zamówiliśmy łóżeczko na allegro.
Już jest u nas, już skręcone i wyposażone w pościel z Mc Quinem (czy jak mu tam). Dziciaczki od kilku dni w nim śpią, a ja się zastanawiam czemu wczesniej nie wpadlismy na ten pomysł.

Powoli zaczynam odczuwać, że mam lżej - w sensie, że niełatwo jest z dwójką dzieci z małą różnicą wieku - Joasia odstawiona od piersi, "odpieluchowana", bardzo samodzielna (we wszystkim stara sie naśladować brata); mam coraz więcej czasu "dla siebie", bo moje Maluchy dużo bawią się ze sobą i nie muszę już ciągle być na wyciągnięcie ręki...

ale o czym to ja miałam... aha, łóżko. Otóż nad łóżkiem, w miejscu, które dzieci same wybrały zawisły dwie śliczne metryczki

Już jakiś czas temu zrobiła je dla mnie Kasia i są prawdziwym dziełem sztuki. Nigdy nie miałam do czynienia z xxx ale kiedyś przeszło mi przez myśl, że może się nauczę. Teraz wiem, że nie. To jest niezwykle żmudna, precyzyjna i, wydaje mi się, strasznie trudna robota. Chyba nie miałabym cierpliwości...
Fotki, nawet w najmniejszym stopniu, nie oddają niezwykłości tych obrazków.
Kasiu, jeszcze raz ogromnie dziękuję. Moje dzieci mówią, że to one są na tych metryczkach.
Jak udało Ci sie uchwycić podobieństwo:)?

i w ramkach:

***********************

Ostatnie moje dziergotki to głównie różne małe formy, które powstają tego samego wieczora, kiedy zostały rozpoczęte i są odpowiedzią na istniejącą właśnie potrzebę chwili.

Powstał w ten sposób poniższy koszyczek, przeznaczony na spinki, zapinki i gumki do włosów (zapuszczam włosy, więc mam tego coraz więcej). Zrobiłam go ze sznurka, kupionego w sklepie mięsnym:)

Medalion zrobiłam, jako dodatek do niebieskiej spódnicy; mam w planie jeszcze kolczyki do kompletu...

Oprócz tego powstało mnóstwo kolczyków. Któregoś dnia podczas urlopu (targana wyrzutami sumienia, że wydałam kasę na koraliki, paciorki, kamyki, żyłki i inne elementy do wyrobu biżuterii i teraz to wszystko leży) wpadłam w wir produkcji niemal na masową skalę.

Przed kolczykami miałam to samo z kwiatkami organtynowymi. Broszki i kwiatki we włosach nosiłam wszędzie i do wszyskiego.

Niestety nie "obfociłam" tego wszystkiego na bieżąco, ale to, co się uchowało sfotografuję i nie omieszkam się pochwalić

**********************

Dziewczyny, dziekuję za odwiedziny i komentarze. Dzięki Wam blog znów zaczyna żyć...

Pozdrawiam cieplutko...

**************

- mamusiu, chcem cycusia - Joasia już dawno odstawiona domaga się przytulania,

- kotku, ale przecież tam nie ma mleczka - próbuję walczyć, choć wiem, że to bezcelowe ,
- chcem...
- nie !
- aleeee jaaaa chceeem..
- Joasia, cyca jest nieczynna... - stwierdził Wojtek nie przerywając zabawy samochodzikiem ...

- właśnie - szepczę pod nosem ja...

************

Moje zaległe prezenty...

2010-07-30T09:46:00.000+02:00

W czasie mojej blogowej nieobecności dostałam cudne prezenty, które były wynikiem jakichś wcześniejszych "zobowiązań". Starałam się na bieżąco dziękować za nie drogą mailową, ale chętnie pochwalę się nimi i tutaj.

Od Agnieszki dostałam takie śliczności:

W paczuszce znalazłam samodzielnie wykonane kolorowe karteczki ( Agnieszka kiedyś, w którymś ze swoich wpisów zdradziła jak je się robi, ale dopóki nie zobaczyłam "na żywo" jakoś nie mogłam uwierzyć, że tak łatwo można takie fajne rzeczy robić), śliczną zakładkę, moteczek mulinki, listki i cuuudnistą, przesłodką kostkę- krówkę, która pełni funkcję zawieszki na lusterko w moim aucie:)

Agnieszko, pamiętam o "podaj dalej":)

******************

W okazji motylkowej wymianki u Lucynki dostałam niespodziankę od Agatki.

Moje dzieciaki mało się nie pozabijały, po rozpakowaniu paczki. Skrzydlaty Myszak był wprost rozchwytywany.

Oprócz ślicznej skrzydlatej Myśki w paczuszce znalazłam pachworkową torbę w pięknej, żywej czerwieni i słodkości

Dziewczyny jeszcze raz ogromnie Wam dziękuję za te wszystkie śliczności, które dla mnie przygotowałyście...

******************

Od dłuższego czasu (zaczęłam jakiś czas temu i nie mogę się przybrać, żeby skończyć - zostały rękawy) na szydełku mam to:
Trochę żałuję, ze nie zaczęłam jej robić z jakiejś włóczki z bawełną np. z sonaty, bo z akrylu to taka ztrasznie "lekka" jest i nie układa sie tak jakbym chciała

Poniżej oryginał.

Pozdrawiam serdecznie

Jestem...

2010-07-29T18:32:00.000+02:00

Powoli wracam na "łono" bloggera...

Nie pisałam długo... Nie pisałam, bo moje posty byłyby jedynie wyrazem mojego smutku, żalu oraz złości i bezsilności wobec tego na co nie mam, niestety, wpływu.

Mój Tato jest poważnie chory...

Diagnozę znam już od jakiegoś czasu, więc zdążyłam ją już w sobie przetrawić, przemleć, no i przełknąć jako coś, czego nie mogę zmienić; Nauczyłam się z tym żyć - nie, nie pogodziłam się z tym po prostu przyjęłam do wiadomości... Próbuję obok tego wszystkiego normalnie funkcjonować, stąd pomysł aby powrócić do blogowania, w końcu ten blog to miejsce, które było niejako moją odskocznią od pracy, obowiązków, codzienności...

Postaram się nie męczyć Was, tutaj zaglądających, swoimi "wynurzeniami" i przemyśleniami na temat sensu życia i tego czym teraz jest zaprzatnięta moja głowa. Ufam, że to bedzie jedyny post na ten temat...

********************

Mam kilka zaległych prac, wiele fotek niespodzianek które dostałam, a to z tytułu wymianki, a to w związku z czymś "inszym", no i wierzę, że w końcu wrócę do normalnego dziergania, w końcu było ono nieraz sposobem na stres i nerwy.

Może troche więcej miejsca poświęcę swoim dzieciom, które teraz w tym trudniejszym nieco okresie dają mi tyle radości i pozwalają zapomnieć o rzeczywistości.

no, to na dzisiaj tyle. Kolejny wpis bedzie z fotkami...

Pozdrawiam Was cieplutko

10 fotka

2010-05-16T18:53:00.001+02:00

Lucynka zaprosiła mnie do zabawy w "10 zdjęcie". Ja raczej nie przechowuję fotek na kompie, zgrywam na płyty, bo tak wydaje mi się bezpieczniej. Dlatego też moja najstarsza fotka jest stosunkowo młoda, bo z 19 grudnia ur.. Oto ona:

przedstawia moje dzieci, które zatykają uszy bo je odkurzacz "denerwuje":)

Do zabawy zapraszam:

Zulkę

AgnieszkęMD

Piumkę

Zasady są następujące:

Z najstarszych posiadanych na komputerze zdjęć należy odszukać dziesiąte, licząc od najstarszego. Następnie zaprezentować je na blogu i przedstawić krótką jego historię.

*****************

Na początku maja, moja najbliższa przyjaciółka miała urodziny. Zrobiłam jej karteczkę. O taką:

Karteczka trochę koślawa ale podobała się bardzo i wielkie ochy i achy wywołała, więc dumna jestem z siebie jak paw:)

*************************

Escada dawno skończona, nie mogę się zebrać żeby się w niej sfotografować, a chciałabym pokazać ją na sobie bo planuję włożyć ją na wesele, które mam w sierpniu i jestem ciekawa Waszych opinii, czy się nadaje...

****************************

Rzadko teraz bywam w sieci, zarówno u siebie jak i u Was. Nie mam za bardzo do tego głowy. Mój Tato jest poważnie chory. Po kilku latach względnego spokoju znowu mamy nerwówkę, badania, diagnozy, rokowania. Bardzo się martwię. W bezsenne noce nie chce mi się siedzieć na necie, ani dziergać...
W nadchodzącym tygodniu i następnym na pewno coś się wyjaśni i, mam nadzieję , że powróci spokój...

Pozdrawiam Was w to niedzielne popołudnie...

Motylkowa wymianka

2010-04-29T18:26:00.003+02:00

Lucynka organizuje wymiankę...

Ja już się zapisałam:)

album węrdujący...

2010-04-19T19:48:00.002+02:00

Dzisiaj mój album powędrował w świat (a raczej w Polskę). Jego pierwszy przystanek to Mazionta .

Całą zabawę zorganizowała Reni. Już nie mogę się doczekać kiedy mój album do mnie powróci, wypełniony wpisami dziewczyn, które się do tej zabawy zgłosiły.

Mój album ma tytuł Wiersze i cytaty, więc chyba bardzo łatwy do "opracowania". W ostatniej chwili dostał taki właśnie tytuł, bo od momentu jak zapisałam się do zabawy aż do ubiegłego piątku, myślałam o czymś zupełnie innym...

Pod pomarańczową fizelinką znajduje się kilka słów do dziewczyn, do których trafi mój albumik.

Poniżej ostatnie jego strony z mnóstwem wolnego miejsca na pamiątkowe podpisy:)

... i pierwszy wpis, czyli mój:

Tak w skrócie wygląda mój albumik. Pierwszy raz robiłam coś takiego, ale bardzo mnie to wciągnęło i fajnie się robiło, choć podobnie jak przy karteczkach, małe dzieci są dużą przeszkodą w pracy:)

****************

Zapraszam ponownie do wzięcia udziału w Podaj dalej, na razie jest tylko jedna chętna na prezent - niespodziankę.

****************

Dziewczyny, serdecznie Wam dziękuję, za przemiłe komentarze pod poprzednim postem; takie pochwały mojej serwetki mocno połechtały moje robótkowe ego:)
Tkaitka, Bean, Gosia dzięki za rady. Kupiłam Ługę i zadziwiam się, jak mogłam normalnie funkcjonować nie mając jej w swoim posiadaniu. Próbny kwiatuszek, który w niej wykrochmaliłam naprawdę stoi na baczność. To jest dokłądnie to o co mi chodziło.

Gosia, napisz mi swój adres na maila, żebym mogła wysłać niespodziankę. Jednak musisz na nią cierpliwie zaczekać, bo jeszcze nie mam pomysłu coby tu fajnego dla Ciebie przygotować.

"podaj dalej" i takie tam... zaległości

2010-04-16T20:26:00.002+02:00

Zgłosiłam się u Lucynki na blogu do zabawy podaj dalej.

Zasady są następujące:
1. Musisz posiadać własnego bloga.
2. Pierwsze 3 osoby, które umieszczą pod tym wpisem komentarz,w którym zgłoszę chęć wzięcia udziału w zabawie, otrzymają ode mnie mały, ręcznie robiony upominek, który wyślę w ciągu 365 dni.
3. Ty organizujesz taką samą zabawę u siebie i dajesz szansę kolejnym 3 osobom na prezent - od Ciebie.
4. Każdy Blogowicz może 3x uczestniczyć w takiej zabawie.

Zapraszam do wzięcia udziału. Chętnie zrobię upominki z myślą o współuczestniczkach zabawy.

*****************

Jeszcze przed Świętami zrobiłam 3 serwetki, które dopiero niedawno doczekały się zdjęć. Ponieważ w zeszłym roku tuż przed wyjściem do kościoła ze święconką okazało się, że nie mam serwetki do koszyczka (poratowałam się... pieluchą tetrową), to w tym roku postanowiłam być przygotowana na "okoliczność święconkową". Tę serwetkę kończyłam w Wielką Sobotę rano. Mój mąż nie mógł się nadziwić, wiedział bowiem ile jeszcze mam do zrobienia (ostatnie porządki, dekoracja ciast, sałatki), że aż zapytał:a ty dzisiaj nie zamierzasz sprzątać?

W każdym razie serwetkę skończyłam i ze wszystkim się wyrobiłam. Serwetka wygląda tak:

w mojej brakuje ostatniego rzędu, bo robiąc na tempo uznałam, że nie jest konieczny:)

Serwetka już spełniła swoją funkcję, bo jest trochę za duża i nie mam gdzie jej położyć, więc zapakowałam do szafy na przyszły rok.

Dwie kolejne serwetki są malutkie i już znalazły miejsce w moim, również niewielkim, mieszkanku:

I jeszcze wszystkie trzy serwetki, plus łapki moich latorośli:)

Z myślą o ozdóbkach do albumu wędrownego (następny wpis mu poświęcę) zrobiłam, na próbę, takiego motylka:

I postanowiłam zrobić kilka takich motyli na firankę w kuchni.

Czy mogłybyście mi poradzić w jakich proporcjach mam rozrobić krochmal, żeby motyl wyszedł całkiem sztywny, bo jak go krochmaliłam z serwetkami, to całkiem oklapły jest.

Escada leży i czeka kiedy wróci do łask, bo zupełnie straciłam dla niej zapał. W ogóle te serwetki i motylki to chyba robię z tego powodu, że jakoś brakuje mi inspiracji do czegoś poważniejszego...

*************************

Przed świętami kupiłam sobie rower. Strasznie się cieszę, bo wreszcie będziemy mogli we czwórkę jeździć na wycieczki. Jeszcze tylko fotelik dla Joasi musimy zamówić, bo Wojtek to już w zeszłym roku jeździł z mężem. Trochę z obawą podchodziłam do zrealizowania rowerowych planów, bo już kilka razy robiłam podchody do zakupu i zwykle gdy już zaczynałam na poważnie robić jakieś kroki w tym kierunku, to okazywało się, że ... jestem w ciąży:) no i tak ciągle odkładałam na późne potem ten zakup... ale już mam i jestem przeszczęśliwa. Mój mąż to wielki miłośnik rowerów i jazdy na rowerze, może mi się udzieli...

************************

Kochane, dziękuję Wam serdecznie za życzenia świąteczne...

Święta u mnie były bardzo przyjemnym czasem; dobrego nastroju nie popsuł mi nawet, fakt, że nie dojechałam do moich Rodziców (bardzo mokra droga) i oba świąteczne dni spędziliśmy Teściów...

Zaglądajcie do mnie jak najczęściej i ...komentujcie, komentujcie:)

Pozdrawiam Was serdecznie w ten cieplutki wiosenny dzień....

[*]

2010-04-10T12:32:00.002+02:00

Pokój ich duszom...

Alleluja !

2010-04-02T12:00:00.000+02:00

Radosnych świąt Zmartwychwstania Pańskiego

oraz błogosławieństwa Bożego,

niech zmartwychwstały Chrystus obudzi w nas to, co jeszcze uśpione,

ożywi to, co jeszcze w nas martwe

i niech światło Jego słowa

prowadzi nas przez życie w radości i pokoju.

Wesołych Świąt !!!

zajączek z jajami...

2010-03-25T17:57:00.004+01:00

Jak tylko zdarzy mi się dzień w pracy, że mam luźniej i mogę sobie "polatać" po necie, zaraz owocuje, to jakimiś nowymi pomysłami, co też mogłabym jeszcze zrobić... Ponieważ zbliżają się święta na blogach jest mnóstwo kartek. Nigdy bym siebie o to nie podejrzewała ale też zapragnęłam kartki do przyjaciół wykonać samodzielnie. Wyszły dość mierne, ale poświęciłam im sporo czasu i energii wkładając w ich wykoananie mnóstwo serca...

Robienie karteczek ma jedną poważną wadę - nie da się robić ich przy dzieciach... Po prostu za dużo ciekawych i kolorowych rzeczy i pomimo tego, że próbowałam dostarczyć im jakiegoś ciekawego zajęcia w postaci nowej kolorowanki czy książeczki, nawet pozwoliłam Wojtkowi wycinać nożyczkami, to i tak najfajniejszą zabawą było mazanie po papierze, który właśnie przygotowałam na karteczki.

Zrobiłam cztery i więcej nie będę, tzn. z okazji tych zbliżających się Świąt nie, bo później to na pewno jeszcze poeksperymentuję.

I tytułowy zajączek z jajami:

Dłubię teraz serwetki, mam trzy zaczęte, bo ciągle mi jakiś nowy wzór w oko wpadnie i nie kończąc poprzedniej zaczynam następną.

Zamówiłam już turkusową sonatę i nie mogę się doczekać kiedy będę mogła wrócić do escady

**********************

Ostatnio Joasia rozbawiła mnie bardzo. Opowiem Wam, jaką mam mądralińską córeczkę:

Joasia coś przeskrobała i ostro się na nią wściekłam; krzyknęłam zeźlona:

- Joasia ależ Ty niegrzeczna jesteś...

ona popatrzyła na mnie tymi swoimi słodkimi oczkami i, jak gdyby nigdy nic, odparła:

- niedziećna ale...ładna...

Cała złość opuściła mnie w tej jednej sekundzie...

***************************

Pozdrawiam Was wiosennie i dziękuję, że do mnie zaglądacie

Aha, jeszcze słówko do Maknety - nie zastanawiałam się jeszcze nad tym spotkaniem. Powiem Ci, że jak dla mnie 8 maja to jest bardzo odległy termin i nie umiem powiedzieć czy będę mogłą pójść. Jedno wiem na pewno bardzo bym chciała. Ty się chyba wybierasz, prawda?

2010-03-21T11:07:00.001+01:00

Ostatnio nie chce mi się pisać... Co jakiś czas ogarnia mnie taka dziwna niechęć...

Robię powolutku escadę. Zupełnie się przy tym nie śpiesząc bo wiem, że zabraknie mi włóczki, a zamówię dopiero po 25-tym, więc i tak robótka będzie czekała.

Na chwilę obecną wygląda tak:

Najwięcej kłopotów sprawiła mi część drutowa, którą chyba z tydzień robiłam...

W ramach oderwania się od ananasków zrobiłam zieloną serwetkę i zaczęłam robić serwetkę do koszyczka ze święconką (zdjęcia w następnym wpisie).

***************************

Na początku marca mój Mąż miał urodziny. Porwałam się na zrobienie tortu - pierwszy raz w życiu... Moim zdaniem lepiej wyglądał niż smakował, bo zapomniałam nasączyć jeden placek i tort był trochę suchawy. Jednak liczą się moje chęci i całe ciepłe uczucia jakie w niego włożyłam:)

Zgodnie z zamówieniem był śmietankowy, z owocami i z galaretką i jeszcze dodatkowo z dużą porcją... miłości

**************************

Przez ostatnie 5 lat byłam albo w ciąży (3 ciąże), albo karmiłam piersią, a wiadomo , że w tym stanie pewnych rzeczy się nie robi, np. nie powinno się odchudzać... Gdy tylko odstawiłam Joasię od piersi ( odbyło się to niemal całkowicie bezstresowo i bezproblemowo - moja mądra córeczka "przyjęła do wiadomości", że cycusia jest chora) postanowiłam troszkę schudnąć na wiosnę. Zgodnie z zasadami diety MŻ zrezygnowałam ze słodyczy (straszne to jest dla mnie, bo uwielbiam słodycze), ograniczyłam ilość i wielkość porcji, piłam dużo wody... Po tygodniu stanęłam na wagę i wskazała... dokładnie taką samą wartość jak przed dietą... Skutecznie mnie to zdemobilizowało... W ramach protestu, przeciwko nieskuteczności diety zrobiłam pierogi z mięsem i zjadłam wielką porcję polaną ociekającymi tłuszczem skwarkami

***********************

I jeszcze zdjęcie pt. Bob budowniczy [(wg mnie powinno mieć tytuł Hannibal Lecter:)]

- Wojtek, a kim ty jesteś?

- Ja jestem Bob Budowniczy...

- a kim jest Joasia?

- Joasia jest Bob Budowniczką...

**********************************

Bardzo dziękuję za liczne komentarze pod moim poprzednim wpisem, za pochwały mojej sukienki oraz za porady co do rolującej się robótki. Problem rozwiązał się sam, bo robótka samoistnie się wyprostowała, gdy dorobiłam po obu stronach część szydełkową...

Jeszcze tylko słówko nt. dziwnych nazw, jakie czasem się pojawiają na moim blogu (w ogóle w sieci), typu chanelka, escada czy inne "skróty" od nazw własnych lub nazwisk projektantów. Używanie przeze mnie tego typu sformułowań wynika z tego, że prościej jest napisać chanelka niż sukienka w stylu Chanel od Diane von Furstenberg. Jednym słowem to takie pójcie na łatwiznę, ale większość z nas czytających raczej wie o co chodzi, więc myślę, że nie jest to zbyt męczące dla czytelnika, choć rozumiem, ze czasem może być denerwujące...

Pozdrawiam Was serdecznie życząc spokojnej niedzieli